“Qursan, gələcəklər”: tədbir təşkil etmək birliyə qoşulmağın ən sürətli yoludur

Tədbir təşkil etmək demək olar hər hansı sosial qrupa daxil olmağın ən sürətli yoludur — və insanların çoxu bunu heç vaxt etmir. Ben Landau-Taylor-un 18 iyulda dərc etdiyi “Qursan, gələcəklər” yazısının tezisi budur; mətn Substack-də 300-dən çox bəyənmə və 39 şərh toplayıb.

Çimərlikdə dondurma

Landau-Taylor təcrübəsindən yazır: bir neçə dəfə yeni sosial qrupa daxil olmağa çalışıb — qoşulmaq istədiyi bir icma, ya da dost tapmaq istədiyi yeni bir şəhər — və hər dəfə nəticə eyni olub. Ən sürətli yol qrupun əsas fəaliyyəti ətrafında tədbirlər təşkil etməkdir. “Rastlaşdığım hər qrupda sosial tədbirlərə və görüləsi işlərə tələb təklifi qat-qat üstələyir,” — yazır o. “İnsanları gətirmək çimərlikdə pulsuz dondurma paylamağa bənzəyir.”

Başqalarının tədbirlərində ardıcıl iştirak etmək işləyir, deyə əlavə edir, lakin öz tədbirini təşkil edib yaxınlaşmaq istədiyin insanları dəvət etməkdən və ya kiminsə tədbirinə kömək etməkdən daha yavaşdır. Onun sözlərinə görə, bu nümunə niş onlayn fanfiction müzakirə qruplarından “ildə yüz milyonlarla dollar idarə edən avanqard intellektual hərəkatlara” qədər keçərlidir.

İstehlakçı münasibəti

Bir çox insan icmaya istehlak ediləcək bir şey kimi yanaşır. Landau-Taylor deyir ki, gəncliyində özü də belə görürdü — guya sosial səhnə öz-özünə ziyafətlər, şam yeməkləri, konfranslar və kitab klubları yetişdirən vəhşi qaragilə kolu idi. Əslində tədbirlər kiminsə zəhmətə qatlandığı üçün baş verir və onun bildiyi ən etibarlı qanunlardan biri budur ki, əgər bir iş azca zəhmət tələb edirsə, insanların çoxu onu görmür. Səhnənin liderləri, onun təsvirinə görə, əsasən həmin zəhmətə qatlananlardır.

İstehlakçılar və sosial toxuma

Təşkilatçılıq əməyi kifayət qədər dəyərləndirilmir, — yazır o, — amma digər təşkilatçılar yükü kimin daşıdığını yaxından görür. Onun fikrincə, bugünkü sosial yadlaşma probleminin bir hissəsi istehsalçı çatışmazlığıdır: çoxları sosial toxumanı istehlak etmək istəyir, halbuki onu yaratmağı tövsiyə edən qaydalar aradan çıxıb. Bunun cəmiyyət miqyasında necə həll olunacağını bildiyini iddia etmir. Öz icmanız başqa məsələdir, — yazır o, — orada çatışmazlığı sadəcə təklif yaratmaqla həll edirsiniz.