NeoVim vim-in undo tarixçəsini sildi və istifadəçinin etimadını itirdi

28 avqustda Marcin Wichary'nin Unsung bloqu demək olar ki, tamamilə kompüter alimi David Chisnall-ın Mastodon mesajına əsaslanan bir yazı dərc etdi. Mövzu vim-in persistent undo funksiyası və daha geniş mənada proqramın istifadəçi məlumatlarına borclu olduğudur; başlıq da Chisnall-ın cümləsindən götürülüb: "İstifadəçilərinə qarşı qayğı öhdəliyi barədə heç bir təsəvvürləri yox idi."

Chisnall vim-dən təxminən 2000-ci ildən istifadə edir; onunla beş kitab, doktorluq dissertasiyası, bir neçə onlarla elmi məqalə və 150-dən çox yazı yazıb. Adi əmrlər artıq şüurlu düşüncə tələb etmədən işləyir və başqa alətlərlə yazılmış sənədlərin ortasında vim əmrləri ilişib qalır.

Persistent undo nəyi qoruyur

Persistent undo Chisnall-ın ən sevimli vim xüsusiyyətlərindən biridir. Ona nadir hallarda ehtiyac duyur, amma lazım olanda əvəzolunmazdır: "bəlkə keçən həftə və bir yenidən başlatmadan əvvəl" fayldan silinmiş nəyisə bərpa etmək ya da kommitdən əvvəl hansı düzəlişin nəyi pozduğunu tapmaq. vim bunu əsas versiya yeniləmələri boyunca təxminən 20 il işlək saxlayıb; çökdən sonra və ya altı ay keçəndə belə undo tarixçəsi yerindədir. Chisnall bunu Raskin-in Birinci Qanununun bir hissəsi sayır.

NeoVim ilə nə baş verdi

NeoVim vim-in forkudur. Chisnall onu hələ təzə olanda sınadı; ilk diqqətini çəkən undo-nun işləmədiyi oldu və faylı vim-də açmaq da kömək etmədi. NeoVim undo fayllarının formatını dəyişmişdi: köhnə faylı yeniləməmiş və öz fayllarına başqa ad verməmiş, sadəcə mövcud vim undo faylını bütün məlumatları ilə silib yerinə vim-in oxuya bilmədiyi bir fayl qoymuşdu.

issue açanda ona deyildi ki, persistent undo formatı qeyri-sabitdir: istifadəçilər açıq şəkildə "persistent" adlanan funksiyada məlumatların saxlanmasına arxalanmamalıdırlar və format yenidən dəyişə bilər. NeoVim təcrübəsi bununla bitdi. "Müəlliflər dərhal göstərdilər ki, məlumatlarımın heç birinə onlara etibar etmək olmaz", yazan Chisnall əlavə etdi ki, undo-nun pozulmasını səhv kimi bağışlaya bilərdi, amma istifadəçinin diskindəki faylın hər an silinə bilməsini bağışlaya bilməzdi.

Raskin-in qanunları

Wichary mesajı demək olar ki, tam sitat gətirir: insanlar proqramın zəhmətlərini itirdiyi anları həqiqətən xatırlayır və "bir dəfə dəyişdi və yəqin ki, yenidən dəyişəcək" ifadəsi qırılmış etimadın niyə çətin bərpa olunduğunu izah edir. Yazı Jef Raskinin 2000-ci il tarixli The Humane Interface kitabındakı üç qanunu da ilk dəfə Unsung-a gətirir: kompüter sənin işinə zərər verməməli və hərəkətsizliklə zərər gəlməsinə imkan verməməlidir; vaxtını xərcləməməli və qəti zəruri olandan artıq iş tələb etməməlidir; interfeys o zaman insanpərvərdir ki, insan ehtiyaclarına həssas olsun və insan zəifliklərini nəzərə alsın. Wichary kitabın onun üçün həlledici olduğunu deyir.