DeepMind araştırmacıları 'yapay sembiyotik zekayı' tekillik alternatifi olarak önerdi

Ansambl ve Tek Model Değil

Google ile bağlantılı araştırmacılar Benjamin Bratton, Blaise Agüera y Arcas ve James Manyika, DeepMind Institute'ın makalesinde, genel yapay zekanın (AGI) tek bir, kendini geliştiren süper zeka olarak ortaya çıkmayacağını savunuyor. Bunun yerine ajanlar bir topluluk içinde oluşur ve kolektif yetenekleri tek bir modelin yeteneklerini aşar; yazarlar bu görüşe 'yapay sembiyotik zeka' adını veriyor: insanların ve makinelerin birlikte yaşadığı ve birlikte karar aldığı bir ekosistem.

Yazarların gözlemine göre, günümüzün en iyi AI ajanları artık tek başına modeller değil, işi birkaç modele bölen ve onları ekipler halinde koordine eden sistemlerdir. Yetenekler modelin izole ağırlıklarında değil, tüm ansamblde bulunur: orkestrasyon çerçevelerinde, bilgi tabanlarında ve etkileşim protokollerinde ve milyarlarca insan kullanıcıda. Araştırmanın ana görevi değişiyor: izole makine zekası inşa etmek yerine ajanlar ve insanlar ağının orkestrasyonu ön plana çıkıyor.

Ajan Olarak Sökülebilir Yapı

Kullanıcı için AI ajanı tek bir kişilik gibi görünse de, aslında modellerin, rollerin, hafızaların, yeteneklerin ve araçların geçici bir birleşimidir; sökülüp yeniden kurulabilir. Yazarlara göre, bu tür sistemleri 'dijital kuklalar' olarak göstermek onların doğasını çarpıtıyor.

Makale, bunu endüstriyel devrimle paralellik kurar: o zaman makineler insan kas işini üstlendi, şimdi ise 'bilişsel geçiş noktası' gelebilir; sentetik metin, kod ve yönetim hacmi biyolojik beyinlerin toplam işlem kapasitesini aştığında; insanlar o zaman muhtemelen yavaş, soyut bir fen olarak davranacaklardır.

Kurumlar ve Hizalama

Ölçeklendirildiğinde çok ajanlı koordinasyon yalnızca tek tek ajanların zekasına veya piyasa mekanizmalarına güvenemez; gömülü kurumlara ihtiyaç vardır, insanların ve AI'ın hibrit ağları gibi, rollerin önceden tanımlandığı ve kimin veya neyin üstlendiğinin önemi olmadığı yalnızca ajan sistemleri gibi. Kolektif zeka yapının kurallarında, prosedürlerde ve geri bildirim mekanizmalarında bulunur; bunun göstergesi, genellikle tek tek, nominal olarak daha entelektüel modelleri aşan orkestrasyon çerçeveleridir.

Yazarlar hizalama konusunu önceden yerleşik bir kısıtlama olarak değil, 'insanlar, ajanlar ve kurumlar arasında derin, organik temasın eşzamanlı evrimsel sonucu' olarak ele alıyor. The Decoder'ın gözlemine göre, akıl yürütme modellerinde kolektif düşüncenin işaretleri zaten görülüyor: eğitim sırasında çok perspektifli, diyaloğik davranışları kendiliğinden geliştiriyorlar. Çalışma ayrıca yazarların 'Agentic AI and the next intelligence explosion' başlıklı erken ön yazısına dayanıyor.

Makale kavramsal bir argümandan ibaret, hakemli bir araştırma değil, ancak tekillik anlatısını doğrudan sorguluyor. Yazarlar, bu yoldaki araştırmanın teknolojinin yanı sıra sosyolojiyi, psikolojiyi, hukuku ve ekonomiyi de kapsaması gerektiğini savunuyor.