Ajan tabanlı kodlamada uzmanlık neden kıt beceri hâline geliyor

Koddan önce model

Yazılım yazmanın zor kısmı hiçbir zaman yazmak olmadı, diyor brethorsting.com blogundaki bir yazı: zor olan, önce zihinde alanın çalışan bir modelini kurmaktı. Bir bordro sistemi yayına almadan önce hacizleri, vergi öncesi kesintileri ve ödeme döneminin oran değişimine denk gelmesi durumunda ne olduğunu anlamanız gerekiyordu. Bir ulaşım uygulaması yayına almadan önce GTFS akışının ne olduğunu, bir sefer ile bir hattın neden aynı şey olmadığını ve zamanında görünen bir otobüsün nasıl yine yanlış olabileceğini öğrenmeniz gerekiyordu. Kod bu anlayışın kaydıydı; anlayışı edinmek işin kendisiydi.

Ajan tabanlı yapay zekâ neyi değiştirdi

Ajan tabanlı yapay zekâ ikisi arasındaki bağı kopardı, diyor yazar: artık yazılım, model hiç kurulmadan üretilebiliyor ve bu, mesleğin üzerine kurulduğu varsayımı bozuyor. Yaygın görüş — yazarın bir yıl önceki kendi görüşü dâhil — bu araçların kıdemli geliştiricileri güçlendirdiği yönünde, çünkü kıdemli geliştiricilerin muhakemesi var. Bu doğru ama eksik. Yazara göre belirleyici kısıt, bunu inşa edebilir misin sorusundan doğru olup olmadığını söyleyebilir misin sorusuna kaydı.

İki kişi, iki başarısızlık biçimi

Yazılım geçmişi olmayan bir alan uzmanı düşünün: bir lojistik sevkiyat sorumlusu, bir klinik kodlama uzmanı, bir aktüer. Bir yığın izini okuyamazlar, ama üretilmiş bir vardiya çizelgesine bakıp hiçbir sürücünün yasal olarak o vardiyada çalışamayacağını ya da o kodlarla bir talebin asla ödenmeyeceğini anında bilirler. Belirli bir girdi kümesi için doğru çıktıları bilirler, çünkü on yıllarını o girdilerin ve çıktıların içinde geçirmişlerdir. Eksik olan yetenek tam da ajanın sağladığı yetenektir; onların getirdiği şey — zemin gerçeği — ise ajanın sağlayamadığıdır. Şimdi de alanda hiç çalışmamış güçlü bir genelci mühendis düşünün. Her şeyi mimarileyebilir, güvenilirliği bilir, ama klinik kodlamada inandırıcı görünen yanlış bir yanıtı doğrusundan ayıramaz. Ajan derlenen, mühendisin yazdığı testleri geçen ve incelikli biçimde pahalıya mal olan yanlış bir faturalama kuralı üretir. Mühendisin bir ölçütü yoktur.

Hangi yol çöktü ve neye yatırım yapmalı

Ajanlardan önce mühendisin, sevkiyat sorumlusunda olmayan bir yolu vardı: alanı öğrenebilirdi — yavaşça, uzmanların yanında çalışarak ve üretimde hatalar yaparak — ve sonra sistemi kurabilirdi. Alan uzmanının eşdeğer bir yolu yoktu, çünkü güvenilir yazılım yazmayı öğrenmek, hiç girişmeyecekleri yıllar süren bir işti. Ajan tabanlı araçlar bu yollardan birini çökertti, diğerini değil. Mühendisin avantajı — alan modelini çalışan koda çevirmek — artık ucuz; uzmanın avantajı, doğrunun neye benzediğini bilmek, ucuz değil ve prompt ile var edilemez. Bu yeni dünyada en değerli kişi, yazının sonucuna göre her iki beceriye sahip olandır, çünkü iki katmanda da doğrulama yapabilir. Bir sürücünün on bir saati aşamayacağı kuralını kodlayan testi yazabilir, çünkü kuralı bilir. Kaydı ajan tutar, yargıyı o verir: iki kez. Önümüzdeki birkaç yılı nereye harcayacağına karar veren mühendislere öneri şu: bir sektör, bir cihaz ya da bir düzenleyici rejim seçin ve onu bir zamanlar programlama dili öğrendiğiniz gibi öğrenin.