AB'nin yeni ambalaj kuralları üreticileri ve mikro girişimcileri zorluyor

Avrupa Birliği'nin Ambalaj ve Ambalaj Atığı Tüzüğü (PPWR), genel olarak 12 Ağustos 2026'dan itibaren uygulanıyor ve açık kaynak donanım üreticileri, bağımsız tasarımcılar ve mikro girişimciler için ağır bir engel haline geldi. Sorunu, açık kaynak donanım ve DIY elektronik pazaryeri Lectronz'un kurucusu Alain Pannetrat anlatıyor.

İyi bir fikir, kötü bir uygulama

Genişletilmiş üretici sorumluluğu (EPR) sistemleri AB'de yıllardır var: ambalajı piyasaya süren işletmeler toplanmasına ve geri dönüşümüne katkı sağlıyor. Ancak yeni tüzük tek bir Avrupa sistemi kurmak yerine ulusal modelleri koruyor. Birden fazla üye ülkeye satış yapan bir satıcı, ambalajının atığa dönüştüğü her ülkede ayrı ayrı kaydolmak ve yükümlülüklerini yerine getirmek zorunda.

25 euroluk kart, dört ülke

Pannetrat, 25 euroya açık kaynak sensör kartı satan Yunan bir mühendisi örnek veriyor: ilk yıl Almanya'ya beş, Fransa'ya iki, Avusturya'ya iki ve Belçika'ya bir adet. Her satışın ambalajı yaklaşık 50 gram. Mühendis böylece dört ülkede ambalaj atığı üreticisi haline geliyor.

Uyum maliyetleri hızla birikiyor. Fransa'da kayıt ücreti yılda yaklaşık 110 euro, yetkili temsilci için 190 ila 300 euro. Belçika 50-100 euro idari ücret ve temsilci için yaklaşık 250-450 euro alıyor. Almanya'da kayıt ücretsiz, ancak sisteme katılım yılda yaklaşık 10 eurodan başlıyor ve temsilci yaklaşık 190 euro. Avusturya yaklaşık 250 euro ücret ve temsilci için yaklaşık 100 euro istiyor. Bu dört ülke için giriş bariyeri iyimser senaryoda yılda yaklaşık 1.150 euro.

Yazarın ifadesiyle: yarım kilogram ambalajın çevresel katkısı sentlerle ölçülüyor, bunun muhasebesi için gereken bürokrasi ise binlerce euroyla.

Ekosistem için ne anlama geliyor

Lectronz her işlemden %5 komisyon alıyor ve ilk beş satışta bu ücreti almıyor. Geçen yıl kayıtlı satıcıların yarısı 10'dan az sipariş aldı; kuralların tehdit ettiği alan tam da bu deneme sahası. Yükümlülükler yalnızca AB'de kayıtlı şirketleri değil, AB'deki alıcılara satış yapan herkesi kapsıyor.

Önerilen çözümler

Makale üç adım öneriyor: küçük hacimli satıcılar için AB çapında bir de minimis eşiği, KDV'deki One Stop Shop modeline benzer tek bir EPR portalı ve pazaryerlerinin tüm satıcıları adına tek bir üretici gibi bildirim yapıp ödeme yapmasını sağlayan bir mekanizma. Bu arada Slovak sanatçı Jeanette Koňarčíková Change.org'da bir imza kampanyası başlattı; Avrupa Komisyonu'nun da ulusal üretici sicillerine ilişkin açık bir geri bildirim sayfası var.