Jerry'nin Haritası: 1963'te bir karalamadan 4.000 panelli bir dünyaya

4.000 panelli bir dünyaya dönüşen karalama

1963 yazında Jerry Gretzinger hayali bir şehrin haritasını çizmeye başladı. Her şey, sıkıcı bir işten artan boş zamanda yapılan bir karalamayla başladı ve 1983'te bir kenara bırakana kadar yirmi yıl boyunca sürdü. Harita, New York'un Cold Spring kasabasındaki evinin tavan arasında yıllarca toz topladı; ta ki oğlu Henry eşyaları karıştırırken onu bulup aşağı indirene ve ne olduğunu sorana kadar. Haritayı yeniden görmek, Jerry'yi onu temizleyip projeye devam etmeye itti.

Bugün Jerry'nin Haritası, sekiz çarpı on inçlik 4.000'den fazla ayrı panelden oluşan iki boyutlu bir "sanal dünya" sanat projesi. Birleştirildiklerinde yaklaşık bir daire oluşturuyorlar ve her panelin yeri, bu dairenin merkezinden başlayan kuzey, güney, doğu ve batı koordinatlarıyla sabitleniyor. Konumlar değişmiyor; panellerin kendisi ise tekrar tekrar elden geçiriliyor. Malzemeler akrilik, keçeli kalem, renkli kurşun kalem, mürekkep, kolaj ve kalın kâğıt üzerine inkjet baskı; her değişiklik ayrıntılı bir kural dizisi ile rastgele üretilen talimatların kesişimine uyuyor.

İşi kart destesi yürütüyor

Bu rastgelelik, sanatçının kendi hazırladığı özel bir desteden geliyor. Bir döngü ancak önceki karttaki görevler tamamlandığında başlıyor; bu dakikalar ya da günler sürebiliyor. Kartlar başlangıçta basit bir rastgele sayı üreteciydi: "Destede daha hızlı ilerlemek istiyordum ve aklıma gelen en kolay rastgelelik sistemi bir kart destesiydi," diye anlatıyor Jerry. "Bir kart çekip destede o kadar panel aşağı iniyordum." Talimatlar sonradan eklendi; iskambil kartlarından uyarlanan güncel deste yaklaşık 100 kart barındırıyor ve kartlar eklendikçe, değiştirildikçe ya da çıkarıldıkça yenileniyor.

Eşlik eden kurallar kesin. Her kartın köşesinde büyük, siyah ya da kırmızı bir sayı var ve "görev", kartın gösterdiği kadar iş birimini kaplamak anlamına geliyor; bir iş birimi bir inçlik karelerin sayısı. Bu yüzden bir günün işi tek bir kart ya da onun yalnızca bir bölümü olabiliyor. Kartın rengi işin yönünü belirliyor: siyah saat yönü, kırmızı saat yönünün tersi. Her sayfanın, işin yayıldığı bir merkez noktası var; yeni paneller "yeni panel" kartı çekildiğinde ya da bir bölümün tamamlanması gerektiğinde doğuyor ve yeni sayfa "günün rengini" alıyor. Yeni çalışma hiçbir zaman özgün resmin üzerine boyanmıyor; sayfanın yeni bir sürümüne ekleniyor.

Katmanlar: boya bantlarından Tufan'a

Harita, her biri bir öncekinin yerini alan katmanlar hâlinde kuruluyor. Temel katman, sekiz çarpı on inçlik boş bir karton yamasıyla ya da üzerinde fotoğraf veya lumen baskısı bulunan kalın bir kâğıtla başlıyor; ardından boya bantlarıyla, sonra bir inçlik kâğıt kolaj kareleriyle ve en sonunda bir inçlik "şehir" kareleriyle doluyor: 400 yeni sakini olan yeşil, 800 sakini olan kırmızı, 1.200 sakini olan gri ve 2.400 sakini olan siyah.