The Inevitable Kitabından Kevin Kelly'nin 2016 Yılı AI Tahminlerine Bir Bakış

2016 yılında Kevin Kelly, teknolojik makro eğilimleri ve bunların mantıksal sonuçlarını izleyen The Inevitable adlı kitabını yayımladı. On yıl sonra, yapay zekâ ile ilgili tahminlerinden birkaçı dikkat çekici bir öngörü yeteneğiyle öne çıkıyor, ancak önemli bir gelişmeyi yine de öngöremedi.

Google'ın AI Hamlesi

Kelly, Google'un küçük bir şirket olduğu ve yalnızca aramaya odaklandığı dönemde, şirketin IPO'sundan önce özel bir yemekte kurucu ortağı Larry Page ile yaptığı konuşmayı hatırlatıyor. Ücretsiz web aramasını bir iş modeli olarak nasıl sürdüreceğini sorulduğunda Page şöyle karşılık vermiş: „Biz aslında yapay zekâ inşa ediyoruz.“ Kelly, bunun ardından Google'ın DeepMind dışında 13 yapay zekâ ve robotik şirketi satın aldığını belirtiyor. Kelly, Google'ın yapay zekâyı aramayı iyileştirmek için kullanmadığını, aksine aramayı kendi yapay zekâsını daha iyi hale getirmek için kullandığını savunuyor. Google'ın her gün karşıladığı 3 milyar talebin her biri derin öğrenme sistemini eğitiyor; en az mesafeli yavru tavşan görseline tıklama gibi eylemler ise sisteme nesnelerin nasıl göründüğünü öğretiyor.

2015 sonbaharında çeyrek gelir çağrısı sırasında CEO Sundar Pichai, yapay zekânın „yaptığımız her şeyi yeniden düşnelimizi sağlayacak temel dönüştürücü yol" olacağını açıkladı. Bunu Kelly'nin en cesur tahmini izledi: 2026 yılına kadar Google'ın ana ürünü arama olmayacak, yapay zekâ olacaktı. Derin öğrenme için transformer mimarisini tanıtan ve kitaptan bir yıl sonra ortaya çıkan 2017 tarihli Attention Is All You Need makalesi, ardından gerçekleşen pek çoy şeyin temelini attı.

Bulut Zekâ ve Oligarşi

Kelly, bulut tabanlı yapay zekânın artan getiriler yasası olarak da adlandırılan ağ etkisine boyun eğeceğini öngördü. Yapay zekâyı kullanan kişi sayısı arttıkça sistem daha zeki hale geliyor; daha zeki hale geldikçe de onu kullanan kişi sayısı artıyor. Bir şirket bu pozitif döngüye girdiğinde o kadar büyüyor ve hızlı büyüyor ki genç rakipleri eziyor; Kelly bunu „iki ya da üç büyük, genel amaçlı, bulut tabanlı ticari zekâ oligarşisi" olarak tanımlıyordu.

Ayrıca ufukta bir yapay zekâ tasvir ediyordu: Amazon Web Services benzeri, ucuz, güvenilir, endüstriyel düzeyde zihinsel güçte, her şeyin altında çalışan ve neredeyse görünmez olan dijital zekâ; anlık olarak çökeceği an hariç. Kelly, idealdoğrultuda bu ek zekânın yalnızca ucuz değil, web'in özgür ortak mekânı gibi tamamen ücretsiz olması gerektiğini savundu. Ağırlıkların açık kalması gerektiği görüşünü destekledi; bu durum bugün yapay zekâ politikası tartışmalarında hâlâ merkezî öneme sahip.

Dar Beyinler ve Konuşma Tarzı Yanıtlar

Kelly, hesaplamaları ve verileri kullanan genel yöntemlerin nihayetinde kazanacağı fikrini öngöremediğini itiraf etti. Yapay zekânın temel bileşeninin özel amaçlı yazılı beyinler olacağını öngörmüştü: herhangi bir dilden başka bir dile çeviri yapan ancak başka işler yapmayan, araç kullanan ama konuşamayan veya YouTube'daki her videonun her pikselini ezberleyen ama iş rutinini öngöremeyen programlar. Önümüzdeki on yıl boyunca, yazıyordu, insanların doğrudan veya dolaylı etkileşimde olduğu yapay zekânın %99'u dar, üstün uzman olacaktı.

Ayrıca, herkesin bulutu konuşma tarzı bir tonla sorabileceği ve bilinen bir yanıt varsa açıklama alabileceği bir dünya öngördü. Sorular, 1974 yılının Rookie of the Year ödülünü kimin kazandığı gibi küçük detaylardan, Jenny'in nerede olduğu veya bir sonraki otobüsün ne zaman geldiği gibi günlük ihtiyaçlara kadar uzanıyordu. Kelly, her yanıtın üretim maliyeti nanosent düzeyine indiğinde arama artık birinci dünyanın bir meteliği olarak görülmeyeceği sonucuna vardı. Zorunlu bir evrensel meta hükmüne girecekti.

Kaynaklar: taylor.town