macOS'un ızgara düzeni geri gelmeli — bir geliştirici bunu uygulamaya döktü

Hopefully Useful blogunun yazarına göre yirmi yıl önce Mac masaüstü deneyimi bugünkünden daha iyiydi: tek bir düşük çözünürlüklü ekran, kas ve uzamsal hafıza yönlendirmeyi üstlendiği için dokuz ekran gibi hissettiriyordu. Şikâyeti somut ve buna yanıt olarak GridLion adlı bir uygulama yayımladı.

Leopard'ın doğru yaptığı şey

2006'da çıkan macOS 10.5 Leopard, Spaces'i getirdi: özelleştirilebilir bir ızgarada düzenlenebilen sanal masaüstleri. Yazar 3x3 düzenini seçti ve bunu dokuz ekran gibi kullandı — merkezde tarayıcı, üstünde tek tuşla geçiş yapabildiği editör, sol üstte Xcode ve altında iOS simülatörü. Ekranlar arasında geçiş artık düşünmeyi gerektirmiyordu ve bu fikri sonraki yazılımlarında da kullandı; bunlar arasında davul makinesi EasyBeats'in 16 dizileme ekranlı ızgarası da var.

Lion'ın aldığı şey

2011'de macOS Lion, Spaces'in yerine Mission Control'ü getirdi ve sanal masaüstlerini tek bir yatay satıra sıkıştırdı. Klavyeden belirli bir ekrana ulaşmak satır boyunca kaydırmayı gerektiriyordu ve tarayıcının yedinci mi sekizinci ekranda olduğunu hatırlamak tahmine dönüştü. Total Spaces gibi alternatifler yavaşlamaya yol açtı ve sistem Dock'unu değiştirmeye dayanıyordu; bu da sonradan System Integrity Protection'ı aşmayı gerektirdi. Yazar döşemeli pencere yöneticileri önerisini de reddediyor: istediği derli toplu pencereler değil, bıraktığı gibi kalan ayrı çalışma istasyonları.

GridLion nasıl doğdu

Dönüm noktası, macOS'un uzaylar arası geçişte oynattığı animasyonu sistem düzenlemesi olmadan kaldıran açık kaynaklı InstantSpaceSwitcher projesi oldu. Anlık geçişi görünce yazar, yerel tek satırın üzerine bir ızgara modellenebileceğini fark etti. Bir LLM'in yardımıyla bir gün içinde çirkin ama çalışan bir prototip elde etti, ardından yaklaşık bir ay cilalamaya ayırdı. macOS Mission Control API'lerinin çoğunu kapalı tutuyor ve GridLion özel API'leri çağırdığı için App Store'da yayımlanamıyor; bu yüzden satışlar, gerçek değeri olan bir şey sattığını kanıtlamasını isteyen bir merchant of record olan Lemon Squeezy üzerinden yürüyor.

En çetrefilli kısım izinlerdi. Genel klavye kısayollarını yakalamak ve uzaylar arasında gezinmek Accessibility izni gerektiriyor, görünmeyen pencerelerin önizlemelerini üretmek ise Screen and System Audio Recording iznini. Yazar bu diyalog zincirini, tek bir istemin izni etkinleştirdiği iOS ile olumsuz biçimde karşılaştırıyor. Uygulama önizleme izni olmadan da çalışıyor ve ağa yalnızca istendiğinde dokunuyor. LLM'ler konusunda kararsız: onlar, diye yazıyor, iyi bir geri bildirim döngüsü olmadan rotadan çıkan çok hızlı gemiler gibi; arayüzün büyük bölümü hisle ilgili olduğundan insan döngüde kalmalı. Bazı şeyler hâlâ erişilemez — örneğin bir uzayı ekranlar arasında taşımak, çünkü güvenilir API yok; Apple'ın ızgara tabanlı uzayları macOS'un kendisine geri getirmesini tercih ederdi.