Bradbury'nin 'There Will Come Soft Rains' öyküsü bugün geçiyor

Ray Bradbury'nin There Will Come Soft Rains adlı öyküsü bir saat sesiyle başlar: "Bugün 4 Ağustos 2026, Allendale şehri, Kaliforniya." Uzun süre uzak bir geleceğin simgesi sayılan bu tarih artık geldi; takvimin metinle örtüştüğünü fark eden okurlar bunu sessizce not etti.

Öykü neyi anlatıyor

Olaylar kendi kendine çalışan bir evde geçiyor. Sesli saat saatleri söylüyor; mutfaktaki fırın aile için kahvaltı hazırlıyor — sekiz dilim kızarmış ekmek, sekiz yumurta, on altı dilim pastırma, kahve ve süt — ardından dokunulmamış yemeği lavaboya süpürüyor. Robot fareler yerleri temizliyor, çocuk odasının duvarları hayvanları canlandırıyor, verandada kart masaları ve martiniler beliriyor ve bir ses Bayan McClellan'a bu akşam hangi şiiri istediğini soruyor. Yanıt yok, çünkü kimse yok.

Yıkılmış bir şehirde yalnız bir ev

Mekân ancak yavaş yavaş açıklanıyor: ev, enkaz ve külden bir şehirde ayakta kalan tek ev; geceleri millerce öteden görülen radyoaktif bir parıltı yayıyor. Batı duvarı, boyaya yanmış beş siluet dışında kapkara: çim biçen bir adam; çiçek toplamak için eğilen bir kadın; elleri havada küçük bir oğlan; atılmış bir top ve onu yakalamak için uzanan bir kız. Hasta bir köpek içeri girer ve ölür.

Kimseye okunan şiir

O akşam ev rastgele Sara Teasdale'ın There Will Come Soft Rains şiirini seçer. Şiir kırlangıçları, kurbağaları ve yabani erik ağaçlarını anlatır ve insanlık tamamen yok olsa doğanın bunu pek fark etmeyeceği sonucuna varır. Şiir, öyküye adını ve tezini verir: makine, artık var olmayan bir seyirci için insani ritüelleri sürdürüyor.

Nasıl bitiyor

Düşen bir dal mutfak penceresini kırar ve temizlik maddesini ocağa döker; yangın başlar. Ev kendini kurtarmaya çalışır: pompalar, su fareleri, duvar spreyleri ve tavan arasından kimyasallar. Yangın kazanır ve ev kendi bodrumuna çöker. Enkaz arasında tek bir duvar ayakta kalır ve içindeki tek ses tekrar tekrar şunu söyler: "Bugün 5 Ağustos 2026." Tam metin aşağıdaki bağlantıda.