GNOME blogunda LLM ile üretilen kodun yasaklanması önerildi

GNOME'a katkıda bulunan bir geliştirici, projenin blog ağında GNOME'un büyük dil modelleriyle üretilen koda nasıl yaklaşması gerektiğine dair kişisel bir öneri yayımladı. Yazıda bunun kabul edilmiş bir proje politikası değil, yazarın kendi görüşü olduğu vurgulanıyor.

Öneri ne diyor

Politika taslağı kısa: "GNOME Projesi, kolektif yazılım üretiminin sosyal ve insani yönlerine öncelik verir. Bu nedenle LLM'ler ('AI'), GNOME'a gönderilen veya GNOME altyapısında barındırılan kodu oluşturmak ya da değiştirmek için kullanılamaz." Metin, katkıda bulunanlardan bu koşulu karşıladıklarını kanıtlamalarının istenebileceğini ve politikayı atlatmaya çalışmanın yasaklanmayla sonuçlanabileceğini ekliyor.

Yazı ayrıca bir katkıyı değerlendirmek için taslak ölçütler sunuyor: katkıda bulunan değişikliklerini gerekçelendirip açıklayabilmeli, problem alanına hâkim olduğunu göstermeli, semptomları değil asıl sorunu çözmeli, diğerlerinin zamanına saygı göstermeli ve sohbet botları, ajanlar ya da başka otomatik sistemler üzerinden kendini taklit etmemeli.

Sosyal normlar, iş akışı kuralları değil

Yazar fikri diğer projelerdeki tartışmaların bağlamına yerleştiriyor. KDE, resmi bir AI politikası tanımlamaya yönelik tartışmalı bir öneriyle gündeme geldi; Debian ise benzer bir soruyu oylamaya taşıdı. Yazara göre bu çabalar amacı ıskalıyor: bu tür açıklamaların işlevi sosyal normları şekillendirmek — hangi davranışın hoş karşılandığını, hangisinin reddedildiğini göstermek — geliştiricilerin çalışma biçimini mikrodüzeyde yönetmek değil.

Yazı, LLM'lerin topluma ve çevreye verdiği zararları kapsam dışında bırakıp bunların GNOME'un hümanist ruhuna aykırı olduğunu belirtmekle yetiniyor.

Yazar bunu neden istiyor

Tartışma araçlarla değil insanlarla ilgili. Yazıya göre GNOME, bireysel sınırlarını aşmaktan keyif alan bir kolektif; katkıda bulunanlar ise küçültülmeyi bekleyen bir maaş kalemi değil. Ücretsiz sohbet botu çıktısı incelemek 2026'da genç yetenekler için çekici bir teklif değil; proje, birkaç şirkete bağımlı olmak yerine bireysel bağışlara yönelen GNOME Vakfı gibi, biraz zamanını bağışlayacak sonraki yüz kişiyi aramalı. Yazı, şirketlerin GNOME'un büyük bölümlerini kısa sürede terk ettiği örnekleri hatırlatıyor; ona göre projenin gerçek başarı ölçütü topluluk ve sosyal bağlar.

Uygulama ve yalan söyleme

Kuralın nasıl uygulanacağı sorusuna yazar açık yanıt veriyor: uygulanamaz. İnsanlar yine de LLM ile üretilmiş kod gönderecek, diye kabul ediyor yazı; politikanın işi bu tür özensiz gönderimlerin istenmediğini açıkça ortaya koymak. Karşılaştırma, büyük ölçüde değerleri ilan eden ve istenmeyen davranışla yalnızca kısmen ilgilenen GNOME Davranış Kuralları ile yapılıyor. Yalan söyleme riskine karşı yazı, telif hakkındaki eser sahipliği sorununa işaret ediyor: sürdürücüler kodun gönderen kişi tarafından yazıldığını zaten makul şüphenin ötesinde varsayıyor, ölçütler ise bu değerlendirmeler için bir öneri. Yazar, kuralın yalan söylemeye hiç kalkışmayacak çoğunluğu hedeflediğini söylüyor.