Uber, yapay zekâ araçlarına aylık 1.500 dolarlık sınır getirdi

Uber, çalışanlarının yapay zekâ kodlama araçlarına yaptığı harcamayı sınırlamaya başladı: her araç için aylık jeton harcaması 1.500 dolarla sınırlandırıldı. Şirket sözcüsü bu politikayı Bloomberg News'in sorusu üzerine doğruladı; haberi Natalie Lung kaleme aldı, ayrıntıları ise geliştirici ve yazar Simon Willison değerlendirdi.

Sınır neleri kapsıyor

Üst sınır yalnızca Cursor ve Anthropic'in Claude Code'u gibi ajan tabanlı kodlama yazılımları için geçerli. Bir araca yapılan harcama diğerinin bütçesini etkilemiyor; yani sınır ortak bir havuz yerine her ürün için ayrı ayrı işliyor. Habere göre kısıtlamalar son aylarda devreye alındı.

Karar, Uber'in 2026 yapay zekâ bütçesini dört ayda tükettiğine dair önceki haberlere dayanıyor. Willison bunun şaşırtıcı olmadığını belirtiyor: bu tür bütçeler genellikle 2025'te, jeton tüketen kodlama ajanlarının ne kadar popüler olacağı tahmin edilemezken belirleniyor.

Rakamın anlattığı maliyet

1.500 dolarlık rakam, bu araçların büyük bir mühendislik organizasyonu içindeki değerini somut biçimde ortaya koyması açısından dikkat çekici. Bir mühendisin iki aracı etkin kullandığını varsayarsak sınır ayda 3.000 dolara, yılda 36.000 dolara denk geliyor. Levels.fyi verilerine göre ABD'deki Uber yazılım mühendislerinin medyan yıllık ücret paketi 330.000 dolar; yani yapay zekâ harcama tavanı bu medyanın yaklaşık yüzde 11'ine karşılık geliyor.

Karşılaştırma için Willison, kendi jeton kullanımının Anthropic ve OpenAI'de ayda yaklaşık 1.000 dolar olduğunu, ancak bireysel aboneler için sunulan sübvansiyonlu planlar sayesinde şu anda sağlayıcı başına yalnızca 100 dolar ödediğini söylüyor. Bu planlar Uber gibi büyük şirketlere artık sunulmuyor. Yeni politikaya göre, kendi kullanımıyla her araçta ayda yaklaşık 500 dolarının artacağını hesaplıyor.

Araç fiyatlaması için bir sinyal

Willison aylık tavanı aşırı harcamaya verilen rasyonel bir yanıt olarak nitelendiriyor ve çalışanları mümkün olan en yüksek yapay zekâ kullanımı için yarışmaya teşvik eden iç sıralamalardan daha mantıklı buluyor. Rakamlar ayrıca kendi bütçelerini planlayan ekipler için nadir bir kamuya açık referans noktası sunuyor: büyük bir işveren mühendis başına yılda binlerce dolar harcamaya hazır, ancak bir tavan olmadan değil.