RISC-V-ის კრიტიკაზე პასუხი: ინჟინერი ჩიპებზე ხელმისაწვდომობის ეკონომიკაზე წერს

ჩაშენებული სისტემების ინჟინერმა არმსტრონგ სუბერომ გამოაქვეყნა პასუხი დიმიტრი გრინბერგის ესეზე „RISC-V: They Should Have Known Better“, რომელიც Hacker News-ის მთავარ გვერდზე მოხვდა და Lobsters-ზე დისკუსია გამოიწვია. სუბერო, რომელიც ტრინიდადიდან მუშაობს და ამბობს, რომ მთელი თავისი სტეკი STM32-იდან და ARM-იდან RISC-V-ზე გადაიტანა, ამტკიცებს, რომ კრიტიკის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი ინსტრუქციების კოდირებას კი არ ეხება, არამედ იმას, თუ ვის შეუძლია ტექნიკის შეძენა.

რას ეთანხმება ავტორი

სუბერო რამდენიმე კრიტიკას ცნობს. ის წერს, რომ RISC-V-ის შეკუმშული store-ოფსეტები უცნაურია, რომ Zicsr არ უნდა იყოს ცალკე გაფართოება, რომლის მოთხოვნა დიზაინერს უნდა ახსოვდეს, და რომ ყველა ამ პრობლემას CH32V003-ზე თავად წააწყდა — გრინბერგის მიერ ნახსენებ ერთ-ერთ იაფ RV32E კლასის ჩიპზე. ის ასევე აღნიშნავს, რომ RISC-V International-მა მას წევრობაზე უარი უთხრა და ამბობს, რომ ISA კომიტეტს არ იცავს. თუმცა ამატებს: გრინბერგის მიერ გამოყვანილი მოთხოვნები იაფი მიკროკონტროლერის ბირთვისთვის — დაბალი ინტერბრეიკის შეყოვნება, მცირე ფართობი, კოდის კარგი სიმჭიდროვე, გამყოფის არარსებობა — ზუსტად იმ ინსტრუქციების სიმრავლეს აღწერს, რომელსაც ათცენტიანი ჩიპები უკვე ახორციელებენ.

გადაზიდვის არგუმენტი

პასუხის ბირთვი ლოგისტიკაა. ტრინიდადიდან, რომელიც ვენესუელის სანაპიროსთან მდებარე პატარა კუნძულოვანი სახელმწიფოა, საგანმანათლებლო დაფის შეკვეთა ნიშნავს შემოწმებას, გამყიდველი საერთოდ აგზავნის თუ არა აქ და რა თანხა გამოვა ადგილობრივ ვალუტაში. Digikey-ის, Mouser-ისა თუ ევროპული მწარმოებლების უფასო მიწოდება მას არ ეხება: ერთდოლარიანი ჩიპების ჩამოსატანად ის 60-დან 200 დოლარამდე იხდის. მისი თქმით, ერთმა ცნობილმა PCB კომპანიამ, რომელიც სპონსორობის შესახებ მიმართა, მხოლოდ მდებარეობის გამო უთხრა უარი. ოცდაათსტუდენტიანი ჯგუფისთვის, წერს ის, განსხვავება ათცენტიან და ერთდოლარიან ნაწილს შორის ნიშნავს იმას, ექნება თუ არა თითოეულს საკუთარი ჩიპი, თუ ყველა ერთ დემო-დაფას უყურებს.

ერთი ISA, ორი პროდუქტული საზღვარი

სუბერო სადავოდ ხდის იმ მოსაზრებასაც, რომ ურთიერთსაწინააღმდეგო მოთხოვნები ბაზრის ორივე ბოლოსთვის ერთი ინსტრუქციების სიმრავლის გამოყენებას შეუძლებელს ხდის. ის ჩამოთვლის ნაწილებს — ათცენტიანი CH32V003-იდან ორბირთვიან CH32H417-მდე და MMU-იან Baochip-1x-მდე, რომელზეც Rust-ის მიკრობირთვი Xous, seL4 და Linux მუშაობს. ARM-ზე, წერს ის, ეს საზღვარი არქიტექტურული ფაქტი არაა — ის ლიცენზირებითაა დაწესებული: ვირტუალური მეხსიერება Cortex-A-ს ლიცენზიას ნიშნავს. RISC-V-ზე supervisor რეჟიმი და გვერდებად დაყოფა პრივილეგირებული სპეციფიკაციის არასავალდებულო ფუნქციებია, რომელთა ჩართვაც შემქმნელს შეუძლია. საკუთარი სტეკის ღირებულებას ის 100 დოლარზე ნაკლებად აფასებს — ARM-ის ნაწილებისთვის მხოლოდ ერთი Segger J-Link დებაგერი დაახლოებით 600 დოლარი ღირს.

ფრაგმენტაცია, როგორც გარიგება

ფრაგმენტაციაში ის ნაწილობრივ თანხმდება: Zcb-ის C-სგან გამოყოფა და Zicsr-ის არასავალდებულო სტატუსი შემაწუხებელია, ხოლო მწარმოებლების საკუთარი ინტერბრეიკის აპარატურა ეკოსისტემას კიდევ უფრო ამსხვრევს — ამას ის NuttX-ის WCH CH32V307-ზე გადატანისას თავად გადააწყდა. მიუხედავად ამისა, გაფართოებების მექანიზმი სწორედ ის საშუალებაა, რომ ერთი საბაზისო ინსტრუქციების სიმრავლე ემსახურებოდეს როგორც თექვსმეტრეგისტრიან ათცენტიან ნაწილს, ისე დაცულ ოპერაციულ სისტემაზე მომუშავე ჩიპს.