ამბიცია და მამობა: ესე იმაზე, თუ როგორ ეჯიბრება სამსახური ოჯახს

სოფტვერული ინჟინერი და დამფუძნებელი ნიკოლას შარიერი პირად ბლოგზე აქვეყნებს ესეს სათაურით „Being ambitious and being a dad“, რომელშიც აღწერს დაძაბულობას ტექნოლოგიურ ინდუსტრიაში ამბიციურ კარიერასა და ბავშვების აღზრდისთვის საჭირო დროს შორის. ტექსტი პირადი გამოცდილებაა და არა კვლევა, თუმცა ეხება კითხვას, რომელიც საინჟინრო ბლოგებში იშვიათად ისმის ასე პირდაპირ.

აღიარებიდან დაწყებული

შარიერი იხსენებს, რომ Y Combinator-ში ყოფნის დროს შვიდთვიანი ქალიშვილის შესახებ არავის უთქვამს. რამდენიმე წლის შემდეგ მას ორი შვილი, ძაღლი და ძალიან დატვირთული გრაფიკი აქვს. მისი სამუშაო, წერს ის, ოდესღაც მისი ცხოვრება იყო; ახლა ცხოვრება მას კონკურენციას უწევს. საწყის წერტილად იყენებს პოლ გრეჰემის ესეს „Having Kids“ ციტატას: ბავშვები პროდუქტიულობას ამცირებენ და, თუ ადამიანს სამუშაო რეჟიმი უკვე მოწესრიგებული ჰქონდა, უბრალოდ ნაკლები დრო რჩება მისთვის.

რას აჩვენებს ბიოგრაფიები

ავტორი, რომელიც ამბობს, რომ ბევრი დამფუძნებლის ბიოგრაფია წაუკითხავს, მიდის დასკვნამდე, რომელსაც თავად უხერხულს უწოდებს: იმ ადამიანების უმეტესობა, ვისაც ის ყველაზე მეტად აღიარებს, ცუდი მშობელი იყო. ის ასახელებს სტივ ჯობსს, ალბერტ აინშტაინს, ილონ მასკს, ედისონს, ფორდსა და ფერარის და აღნიშნავს, რომ ბევრი ბიოგრაფიის სტრიქონებს შორის სწორედ ცუდი მშობლის ისტორია იკითხება. აინშტაინის შემთხვევაში სარჩული შენიშვნით აზუსტებს, რომ გაურკვეველია, მიატოვა თუ არა მან შვილი, თუ ის ადრე გარდაიცვალა.

სხვა არჩევანი

შარიერი წერს, რომ ბევრ ამბიციურ მშობელს იცნობს და მათი უმეტესობა იმ არჩევანს აკეთებს, რომელსაც ის არ აკეთებს — მშობლის როლს სხვას გადააბარებს. „ხარისხიანი დროის“ თეორიას არ იზიარებს და ამბობს, რომ ბავშვებთან გატარებული დროის რაოდენობის მაქსიმიზაციის მომხრეა; მისი აზრით, ამ მხრივ კლებადი სარგებელი არ არსებობს. სირთულე იმაშია, რომ ეს დრო ყველაზე მეტად პატარა ასაკშია საჭირო — ზუსტად იმ პერიოდში, როცა მისი კარიერის პიკია. საკუთარი შედეგების შედარება „მშობელ-მესა“ და „უშვილო-მესა“ შორის აშკარა სხვაობას აჩვენებს.

ამბიციის ხელახალი განსაზღვრა

პოლ გრეჰემისგან განსხვავებით, რომელმაც დაწერა, რომ ბავშვებმა შეიძლება ადამიანი ნაკლებად ამბიციური გახადოს, შარიერი ამბობს, რომ ნაკლებად ამბიციური არ გახდა — ის ასევე ამბიციურია იმაში, რომ კარგი მამა იყოს. ის აღიარებს, რომ კარგი მამა და დიდი მიღწევების ადამიანი იშვიათად ერთიანდება, თუმცა „იშვიათად“ არ ნიშნავს „არასოდეს“, და ამ მხრივ პოლ გრეჰემს, DHH-ს, ჯეფ დინსა და მარკ ცუკერბერგს ასახელებს. მისი მეთოდი მარტივია: ფოკუსი, უაზრო საქმეებზე დროის არ დახარჯვა, შესრულების უწყვეტი გაუმჯობესება, ჯანმრთელობაზე ზრუნვა და მკაცრი წესები — სამუშაო დღეებში ვახშამი შვილებთან, შაბათ-კვირა კი ოჯახს. ესეს ბოლო წინადადება მკითხველსაც და თავის თავსაც მიმართავს: „იყავი საკმარისად ამბიციური, რომ იყო ამბიციური მამა.“