„Every Fucking Website“ — გვერდი, რომელიც ვებსაიტების ყველა გამაღიზიანებელ ხრიკს აჩვენებს

„Every Fucking Website“ — 2020 წელს გამოქვეყნებული პატარა დემო-გვერდი, რომელიც GitHub Pages-ზე ერთ HTML-ფაილადაა განთავსებული. საიტი კვლავ უბრუნდება დეველოპერულ დისკუსიებს: მისი ერთადერთი კითხვაა „Why is every fucking website like this?“ და პასუხსაც თავად გვაძლევს — ზედიზედ ამრავლებს ყველა იმ შემაწუხებელ ელემენტს, რომელსაც ჩვეულებრივ კომერციულ საიტზე ვხვდებით.

ერთი გვერდი, ერთმანეთზე დაწყობილი შემაფერხებლები

გვერდის ზედა ნაწილში მიმაგრებულია წითელი გაფრთხილების ზოლი COVID-19-ის შესახებ — ტექსტით, რომ „მსოფლიოში COVID-19 ხდება“ და ბმულით იმ მასალაზე, „რომელსაც მაინც არ წაიკითხავთ“. ქვედა კიდეზე მუქი ზოლია ქუქი-ფაილების შეტყობინებით: მასში ნათქვამია, რომ წინააღმდეგ შემთხვევაში ევროკავშირისა და კალიფორნიის იურისტები უჩივლებენ, რომ ბრაუზერის პარამეტრებით ამ ბანერის მოშორება შეუძლებელია, რადგან ყველა საიტი ამას სხვანაირად აკეთებს, და რომ „თქვენ თვითონ მოისურვეთ ეს“ — ერთადერთი ღილაკით „I Agree“.

გვერდის ჩატვირთვიდან სამ წამში თავისით იხსნება მოდალური ფანჯარა სათაურით „Gotcha!“. ის ელფოსტის მისამართის სანაცვლოდ 10%-იან ფასდაკლებას და კუპონის კოდს 10PERCENTOFF-ს გვთავაზობს, ღილაკ „Subscribe“-ის გვერდით კი გახურვის ღილაკს ატარებს წარწერით „Trump 2020! I Hate Puppies!“ — ეს ღია დაცინვაა იმ ტექსტებზე, რომლებსაც კლიკებისთვის ტესტავენ და არა გასაგებობისთვის. შვიდი წამის შემდეგ ქვედა მარჯვენა კუთხეში ჩნდება ჩატის ფანჯარა რობოტის ავატარით, რომელიც დამოუკიდებლად იწყებს საუბარს.

სატირა დეტალებშია

რობოტის რეპლიკები გვერდის ყველაზე ზუსტი ნაწილია: „რადგან საიტზე კონტენტს ვერ კითხულობთ, ალბათ ბევრი კითხვა გაქვთ ჩემთან“, „ცდილობთ ქუქი-ფაილების ბანერის დახურვას?“ და „ბოდიშს გიხდით, ამჟამად კლავიატურისგან შორს ვართ“. ფუტერში კი ჩვეულებრივი „ლინკების ფერმაა“: სვეტები Features, Resources და About ათობით ცარიელი ბმულით — Cool stuff, Random feature, Another resource — რომლებიც არსად მიდიან. გვერდის ქვედა ნაწილში 2017–2019 წლების საავტორო უფლებაც დგას, თუმცა თავად დემო 2020 წლისაა.

რატომ რჩება აქტუალური

გვერდი Bootstrap 4-ის სტანდარტულ კომპონენტებს იყენებს და ამით აჩვენებს, რომ ყველა ეს გამაღიზიანებელი ნიმუში მზა ბიბლიოთეკებიდან მოდის — მათი ჩართვა ერთი ხაზით შეიძლება, გამორთვა კი მომხმარებელს არ შეუძლია. ექვსი წლის შემდეგ პრობლემა არ გამქრალა: ქუქი-ფაილების კედლები, ავტომატურად ამოტივტივე ფანჯრები, თვითგააქტიურებადი ჩატ-ბოტები და ცარიელი ნავიგაცია კვლავ ყოველდღიური გამოცდილებაა. სწორედ ამიტომ „Every Fucking Website“ დღემდე მუშაობს როგორც ყველაზე მოკლე და ზუსტი კრიტიკა იმისა, თუ როგორ უპირისპირდება ვებ-დიზაინი ხშირად მკითხველს და არა მის ინტერესს.