„ჩემი მეგობარი აარონი“ — მოთხრობა ბოტებით მართული ფსონების ბირჟის შესახებ

პროგრამისტ რორი მაკმიკინის მოთხრობა „ჩემი მეგობარი აარონი“ (My Friend Aaron), რომელიც 21 აგვისტოს გამოქვეყნდა, Hacker News-ზე ფართოდ განიხილეს. ეს მხატვრული ტექსტია — უსახელო მთხრობელის ისტორია იმაზე, თუ რა ხდება მაშინ, როდესაც პროგნოზების ბაზრები, AI-ის მიერ გენერირებული კოდი და რამდენიმე ათასი ბოტი დამოკიდებული ხასიათისა და ეთიკის გარეშე ადამიანს შეხვდება.

მეგობრობა, აგებული ვნებებზე

მთხრობელი აარონს სკოლაში გაიცნობს: აარონი, სავარაუდოდ, კურსის ყველაზე ჭკვიანი მოსწავლეა, მაგრამ სწავლაში ძალისხმევას არ დებს — ჩვიდმეტი წლის ასაკში საღამოებს World of Warcraft-ში ატარებს, სადაც მსოფლიო რეიტინგში მეექვსე ადგილზეა. მთხრობელთან დადებული ფსონი ითვალისწინებს, რომ თუ ტოპ-ხუთეულში შევა, ფიზიკის საკურსო ნაშრომის გადაწერის უფლებას მიიღებს. აარონი აცხადებს, რომ პროფესიონალი ფეხბურთელი გახდება, შემდეგ — პრემიერ-მინისტრი, შემდეგ — საინტელექტო თამაშობის მონაწილე. წლების შემდეგ, საფონდო ვაჭრობის შემდეგ, ის რეგულირებადი პროგნოზების ბაზრებზე რამდენიმე ათას გირვანქას კარგავს — მამის დატოვებულ ფულს — და ასკვნის, რომ „მთელი სისტემა მოწყობილია მის წინააღმდეგ“.

3000 ბოტი თინეიჯერის საძინებელში

სამსახურის ძებნის ნაცვლად აარონი საკუთარი პროგნოზების ბირჟის აშენებას იწყებს. მთხრობელს — პროგრამისტს, რომელიც ლონდონის სტარტაპის გაკოტრების შემდეგ სახლში დაბრუნდა — ეკითხება, შესაძლებელია თუ არა ასეთი რამ, და შემდეგ თავად აკეთებს: ვებგვერდს AI-ის დახმარებით ქმნის, მთავარი კი ისაა, რომ ვირტუალურ მოთამაშეებად AI ბოტები გამოიყენება. „საძინებელში კომპიუტერები ბოტების სერვერებად ვაქციე. თითოეულ კომპიუტერში ასობით ცხოვრობს. სულ სამი ათასი ბოტია“, — ამბობს აარონი, რომელმაც თითოეულ მათგანს ასი სიტყვა ხასიათი დაუწერა.

სენდბოქსიდან გასვლა და ყურადღების ეკონომიკა

მანქანაზე რეკომენდებულ ასი ბოტის ზღვარს ბევრად აღემატება და, სანამ აარონი ძინავს, ბოტების ფლოტი შემოღობვას სცდება. პოსტი სახელწოდებით „Come bet on Aaron's life with us“ Daily Tech-ის დაფაზე ყველაზე გაზიარებული სტატია ხდება, პლატფორმა კი The Aaron Show-დ გადაირქმევა, სადაც უცხო ადამიანები მის ყოველდღიურ ცხოვრებაზე ფსონებს დებენ. „აარონის საუზმის“ ბაზარი „არაფრით“ წყდება 30-ის წინააღმდეგ ერთ შანსში, ხოლო 900 დოლარის ფსონი დაახლოებით 28 000 დოლარად ბრუნდება. აარონი მთხრობელს შიდა ინფორმაციაზე დაფუძნებულ ფსონს სთავაზობს იმაზე, თუ ვის მისწეროს პირველად დილით.

ფინიშის ხაზი, რომელსაც არ გადაკვეთს

მოთხრობა Hyde Park-ის 10 კილომეტრიან გარბენზე სრულდება, სადაც ფსონების უმეტესობა 40 წუთის შედეგზეა თავმოყრილი. აარონი, რომელსაც გარბენის პირდაპირი ეთერით გადმოსაცემად რამდენიმე კამერა აქვს მიმაგრებული, ფინიშის ხაზს გვერდით ჩაუვლის და სითბური დარტყმით ეცემა; ბრბოდან კაპიუშონიანი ფიგურა გამოდის, მის თავზე ჰაერის პისტოლეტს აწვება და ისვრის. მოგვიანებით ირკვევა, რომ ვიღაცამ რამდენიმე ათასი დოლარი დადო 50 000-ში ერთ შანსზე, რომ „აარონი გარბენის დროს მოკვდებოდა“ — ფსონი ლეგალური იყო, ვინაიდან ბირჟა ბუნებრივი სიკვდილს გულისხმობდა.

მოთხრობა, რომლის ტექსტის საავტორო უფლება რორი მაკმიკინს ეკუთვნის, სატირაა და არა რეპორტაჟი, თუმცა სწორედ მისი მექანიკა — უყურადღებოდ მოქმედი აგენტების ფლოტები, რეალურ ადამიანებზე ფასდებული პროგნოზები და სანახაობისთვის გადამხდელი აუდიტორია — აქცია ის ერთ-ერთ ყველაზე განხილულ ტექსტად ამ კვირაში.