ათი წლის ველოსიპედის ფარები ბატარეის შეცვლით აღდგა

ათი წლის წინ ნაყიდი დამუხტვადი ველოსიპედის ფარები სრულად დატენვის შემდეგ მხოლოდ ხუთი წუთის განმავლობაში მუშაობდა და შემდეგ ისევ გამოირთო. სწორედ აქედან იწყება ჯულია ევანსის ჩანაწერი, რომელიც 2026 წლის 27 სექტემბერს გამოქვეყნდა: ავტორმა გადაწყვიტა ძველი ბატარეა შეეცვალა და ახალი ფარები არ ეყიდა.

ევანსს დიდი ხანია აინტერესებს, შესაძლებელია თუ არა ძველი ელექტრონიკის შეკეთება, და საკუთარ ფარში მკვდარი ბატარეა კარგი პირველი პროექტი აღმოჩნდა.

დალუქული კორპუსის გახსნა

ფარი სილიკონის მასალას ჰგავდა, ამიტომ პირველი ნაბიჯი გარე გარსის გაჭრა იყო იმ ხაზის გასწვრივ, რომელიც შეერთების ადგილს მოგაგონებდა. პროცესში სილიკონის ნაწილი დაზიანდა, თუმცა შიგნით ნაბეჭდი დაფა გამოჩნდა. დაფას რამდენიმე ხრახნი ამაგრებდა; ავტორმა რაც შეიძლება ცოტა ხრახნი მოაშორა, რადგან ეშინოდა მათი დაკარგვის ან უკან ვერ ჩასმის.

ბატარეის გამოხსნა მან პირველად სცადა. iFixit-ის სახელმძღვანელოს და ორი მეგობრის რჩევის მიხედვით მან ჯერ შედუღების ამომწოვი ტუმბოთი მოაშორა შედუღების უმეტესი ნაწილი, შემდეგ ნაწილები ერთმანეთს გააცალკევა და ხანდახან ისვენებდა, რომ ბატარეა ზედმეტად არ გახურებულიყო. ბატარეის თავზე მიმაგრებული ლითონის ფირფიტა დაბრკოლებად ჩანდა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ახალი ბატარეა სწორედ ამ ნაწილით მოდის.

ბატარეის ამოცნობა და შეკვეთა

ძველ ბატარეაზე ნაწილობრივი მარკირება იკითხებოდა: „3“ და „LI???77“. ვინაიდან დამოუკიდებლად ვერ იცნო, ევანსმა ენის მოდელს ჰკითხა და პასუხად „LIR2477“ მიიღო; ძიების შემდეგ ეს ნაწილი ზუსტად მის ბატარეას დაემთხვა. ავტორი აღნიშნავს, რომ მოდელის გარეშე მუშაობას ისურვებდა; მეგობარმა მას DigiKey-ის ძიება აჩვენა, თუმცა იქ ეს ნაწილი არ იშოვებოდა.

AliExpress-იდან ორი ბატარეა და სილიკონის წებო შეუკვეთა: თითო ბატარეა დაახლოებით 3 დოლარი ღირდა, წებო 8 დოლარი. ნაწილები დაახლოებით ორ კვირაში ჩამოვიდა. შემდეგ ახალი ბატარეები ჩასვა, დარჩენილი ხრახნები დააბრუნა, კორპუსი წებოთი დააწება და 24 საათი აშრობდა. ძველი ბატარეები მიმღებ პუნქტში ჩააბარა.

შეკეთება ყიდვის ნაცვლად

ფარები მუშაობს და ავტორმა ისინი ღამით ველოსიპედზე უკვე გამოიყენა. ჯერ უცნობია, რამდენ ხანს გაძლებს შეკეთება: დატენვა ჯერ არ დასჭირვებია, Mini USB კაბელის შეძენა კი მოუწია, რადგან ძველი აღარ ჰქონდა.

ევანსი ხაზს უსვამს, რომ ელექტრონიკაში გამოცდილება მცირე აქვს და მის ჩანაწერში უსაფრთხოების რჩევები არ არის. შედუღება იმ სახელოსნოში შეასრულა, რომლის წევრიცაა, და ზუსტად ამიტომ ურჩევს სხვებს საზოგადოებრივ სივრცეში მუშაობას. მთელი სამუშაოს ნაწილები დაახლოებით 20 კანადური დოლარი დაჯდა.