Hırs ve babalık: kariyerin aileyle nasıl yarıştığına dair bir deneme

Yazılım mühendisi ve kurucu Nicholas Charriere, kişisel blogunda "Being ambitious and being a dad" başlıklı bir deneme yayımladı. Yazıda teknolojideki hırslı bir kariyer ile çocuk büyütmenin gerektirdiği zaman arasındaki gerilim anlatılıyor. Metin bir araştırma değil kişisel bir deneyim aktarımı; ancak mühendislik bloglarında nadiren bu kadar doğrudan dile getirilen bir soruya değiniyor.

Bir itirafla başlıyor

Charriere, Y Combinator döneminde yedi aylık kızından kimseye söz etmediğini hatırlıyor. Aradan geçen birkaç yılda iki çocuğu, bir köpeği ve çok yoğun bir programı var. İşi, diye yazıyor, bir zamanlar hayatının kendisiydi; şimdi hayatı işiyle rekabet ediyor. Başlangıç noktası olarak Paul Graham'ın "Having Kids" denemesinden bir alıntı kullanıyor: çocuklar verimliliği düşürür ve çalışma düzeni zaten oturmuşsa, ona ayıracak daha az zaman kalır.

Biyografiler ne gösteriyor

Birçok kurucu biyografisi okuduğunu söyleyen yazar, kendi ifadesiyle rahatsız edici bir sonuca varıyor: en çok hayran olduğu kişilerin çoğu kötü ebeveynlerdi. Steve Jobs, Albert Einstein, Elon Musk, Edison, Ford ve Ferrari'yi örnek veriyor ve birçok kurucu biyografisinin satır aralarında tam da kötü bir ebeveynin hikâyesinin okunduğunu belirtiyor. Einstein örneğinde dipnotta, çocuğun terk mi edildiğinin yoksa erken yaşta mı öldüğünün net olmadığını ekliyor.

Başka bir tercih

Charriere birçok hırslı ebeveyn tanıdığını ve çoğunun kendisinin yapmadığı bir seçimi yaptığını yazıyor: ebeveynliği başkasına devretmeyi. "Kaliteli zaman" teorisini reddediyor ve çocuklarla geçirilen zamanın miktarını en üst düzeye çıkarmaya inandığını söylüyor; ona göre burada azalan verim yok. Zorluk şu ki bu zaman en çok çocuklar küçükken gerekiyor — tam da kariyerinin zirvesine denk gelen dönemde. Ebeveyn olarak ürettikleriyle çocuksuz hâlinin ürettiklerini karşılaştırdığında belirgin bir fark görüyor.

Hırsın yeniden tanımı

Çocuk sahibi olmanın insanı daha az hırslı yapabileceğini yazan Paul Graham'ın aksine Charriere daha az hırslı olmadığını, aynı zamanda iyi bir baba olma konusunda da hırslı olduğunu söylüyor. İyi bir babanın ve büyük bir başarı sahibinin nadiren örtüştüğünü kabul ediyor; ancak "nadiren" "asla" değil, diyerek Paul Graham, DHH, Jeff Dean ve Mark Zuckerberg'i örnek gösteriyor. Yöntemi sade: odaklanmak, boş işlere zaman harcamamak, uygulamayı sürekli iyileştirmek, sağlığa dikkat etmek ve net kurallar koymak — hafta içi akşam yemekleri çocuklarla, hafta sonları aileye. Yazının son cümlesi okura da sesleniyor: "Hırslı bir baba olacak kadar hırslı ol."