Google'ın IPv6 trafiği %50'yi geçti, APNIC Labs ise %42 ölçüyor

Google'ın IPv6 istatistikleri ilk kez yüzde 50 eşiğini aştı: şirketin hizmetlerine ulaşan kullanıcıların yaklaşık yarısı artık IPv6 üzerinden bağlanıyor. Veri, Google'ın kullanıcıları arasındaki IPv6 erişilebilirliğini sürekli izlemesine dayanıyor ve APNIC blogunda önemli bir eşik olarak öne çıkarıldı.

İki ölçüm, iki farklı sayı

APNIC'in kendi ölçüm programı APNIC Labs, dünya genelinde yüzde 42 IPv6 yeteneği kaydediyor — açıklama gerektirecek kadar geniş bir fark. APNIC Labs testlerini Google Ads üzerinden yerleştirilen çevrimiçi reklamlarla dağıtıyor; bu reklamlar Google reklamlarının gösterildiği her yerde tarayıcılarda, oyunlarda ve uygulamalarda görünüyor. Program en geniş maruziyeti hedefliyor, kişisel olarak tanımlanabilir veri tutmuyor ve yalnızca ISS, ekonomi ve bölge düzeyindeki toplulaştırmaları yayımlıyor.

Fark ağırlıklandırmadan kaynaklanıyor. Reklam talebi — dolayısıyla örneklem hacmi — güne ve pazara göre değiştiği için ham örnek sayıları doğrudan küresel bir sayıya toplanamıyor. APNIC Labs her ekonominin ölçülen yeteneğini topluyor ve bu ekonomideki tahmini internet kullanıcısı sayısıyla ağırlıklandırıyor; bunu yaparken Dünya Bankası istatistikleri gibi dış kaynaklardan yararlanıyor. Bu nedenle Hindistan, Çin ve Endonezya küresel sayıya, günlük örneklem hacimlerinin ima ettiğinden daha fazla katkı yapıyor.

Yaygınlaşma her ekonomide farklı görünüyor

Google bölge bazında IPv6 istatistiği yayımlamıyor ve ekonomi bazlı verileri yalnızca toplamlarla sınırlı; bu yüzden yaygınlaşmanın biçimini tek başına onun rakamlarından okumak zor. APNIC Labs verileri, Hindistan, Vietnam ve Suudi Arabistan gibi ekonomilerin küresel ortalamadan belirgin biçimde ayrılan eğriler izlediğini gösteriyor. Tek bir ekonomi düzeyinde APNIC'in sonuçları genellikle Google'ın toplamlarıyla ve Cloudflare, Akamai ile Cisco verileriyle örtüşüyor; APNIC'in küresel rakamı ise Google'ınkinin altında kalıyor.

İki protokollü bir dünyada yaşamak

Yüzde 50'ye uzanan uzun yol kimi zaman sistemik bir başarısızlığın kanıtı olarak okunuyor. APNIC bunun tersini savunuyor: IPv6'yı devreye almak ciddi teknik çaba ve sermaye yatırımı gerektirdi; daha önce ticari olarak uygulanabilir IPv4 ağları kuran operatörler doğal olarak bu yatırımın getirisini en üst düzeye çıkarmaya çalıştı. Yeni girenler ise — özellikle mobilde, Hindistan'daki Reliance Jio ağı gibi — toplam sahip olma maliyetini düşürebildiği için IPv6'yı akılcı buldu.

Bugünün interneti doğrudan IPv4'ü, evde ya da operatör düzeyinde CGNAT ile çevrilen IPv4'ü ve IPv6'yı bir arada barındırıyor; bu çeviriyi yönetmek alternatiflerden belirgin biçimde daha basit değil, dolayısıyla 'IPv4 gayet iyi çalışıyor' iddiası hâlihazırda var olan operasyonel karmaşıklığı görmezden geliyor. Birlikte çalışabilirlik ise daha üst katmanlarda doğdu: TCP, UDP ve QUIC alttaki IP sürümünden bağımsız çalışıyor. Yerel dual-stack desteğinin bulunmadığı yerlerde neden çoğu zaman pragmatik: operasyonel karmaşıklık ya da veri erişimi ve coğrafi konumlandırmaya ilişkin yasal gereklilikler. APNIC blogunun vardığı sonuç şu: IPv6 artık her gün, hem sabit hem mobil ağlarda, gelişmiş ve gelişmekte olan ekonomilerde kullanılıyor.