Bir yazar neden yazıyı neredeyse hiç AI'ya bırakmamanızı öneriyor

Erich Grunewald ağustos ayında yayımladığı denemede insanların ciddi metinleri — bir blog yazısı, araştırma raporu, not, üzerinde düşünülmüş bir e-posta ya da roman — neredeyse hiç AI'ya yazdırmaması gerektiğini savunuyor. Görüşü üç iddiaya dayanıyor: yazma süreci düşünme sürecinin parçasıdır; AI metni, fark edilmesi zor biçimde belirsiz ve yanlıştır; ve AI metnini kendi metni gibi sunmak okuru yanıltır.

Düşünme yazarken gerçekleşir

Grunewald genel olarak AI karşıtı değil. Ses kaydını yazıya dökmek, veri analiz etmek, bilgi aramak, fikir üretmek ve taslaklara geri bildirim vermek için kullanılmasını makul buluyor; bir insanın her değişikliği bilinçli olarak kabul etmesi ya da reddetmesi koşuluyla düzeltmeyi de onaylıyor. Karşı çıktığı şey, yazar ayrıntılı maddeler ya da dikte edilmiş düşünceler verse ve sonucu sonradan düzenlese bile metnin kendisinin model tarafından üretilmesi.

İlk gerekçesi, düşünmenin tam da yazarken gerçekleşmesi. Paul Graham'ın gözlemini aktarıyor: fikirleri sözcüklere dökmek sert bir sınavdır ve bir denemeye giren fikirlerin yarısı yazarın yazarken aklına gelir. Yazar Clara Collier, Patrick McKenzie'nin podcast'inde, taslak sürecinin her aşamasının fikrini değiştirdiğini anlatıyor ve ekliyor: hazır bir plan verilen model, planın kendisinin yanlış olabileceğini düşünmek için durmaz. McKenzie'nin özeti: yazan bir makine yapıyorsunuz ve düşünme kendiliğinden yan ürün olarak çıkıyor.

Belirsiz, ince yanlış ve fazlasıyla ikna edici

İkinci argüman makine metninin dokusuna ilişkin. AI çipi kaçakçılığını tanıtan bir paragraf yazması istendiğinde sonuç "fena değil" çıkmış, ancak Grunewald küçük kusurları sıralıyor: genellikle sunucular kaçırılırken çiplerin "kompakt" diye tanımlanması; alt sınırını neredeyse kesinlikle yanlış bulduğu bir ölçek tahmini; ve bilgi değeri olmayan alkış cümlesi diye nitelediği kapanış satırı. Ona göre bu seçimlerin her biri, konuyu bilen biri tarafından farklı ve daha isabetli yapılırdı.

Filozof Eric Schwitzgebel'den alıntı yapıyor: uzmanların sözcük seçimleri, kendilerinin bile farkında olmadığı hassasiyetleri yansıtır. Grunewald, sorunu büyüten asimetriyi ekliyor: bir model bir şeyi bilmediğinde bunu nadiren söyler; onun yerine doğru olacak kadar belirsiz ya da geçerli görünecek kadar ikna edici bir şey yazar.

Okurun payına düşen

Üçüncü argüman güvenle ilgili. Okur, metnin yazarın düşüncesini yansıtmasını bekler; Grunewald bunu örtük bir sözleşme olarak görüyor: okur dikkatini verir, yazar karşılığında değerli bir şey sunar. Etiketsiz AI metni bu sözleşmeyi bozar ve ona göre bir şüphe doğduğunda metne duyulan güven anında düşer. Açıkça etiketlenmiş AI çıktısının kabul edilebilir olabileceğini, kendi yazdığınız bir metni çevirmenin makul bir kullanım olduğunu, tercihen bunun açıklanması gerektiğini kabul ediyor. Yüksek riskli yazılarda AI ile çalışmanın ise süreci çoğunlukla kaliteden ödün vererek hızlandırdığını ekliyor.