The Coming Loop: xarici dövrələr proqram təminatının hazırlanmasını necə dəyişir

Proqram təminatı tərtibatçısı Armin Ronaxer iyunun 23-də "The Coming Loop" adlı esse dərc edib və iddia edir ki, süni intellektlə dəstəklənən proqram hazırlanmasındakı ən mühüm dəyişiklik kodlaşdırma agentinin özü deyil, onun ətrafında qurulan avtomatlaşdırma qatıdır.

Mətn Boris Çerniyə aid edilən sitatla başlayır: "Mən artıq Claude üçün prompt yazmıram. Claude üçün prompt yazan və nə ediləcəyini müəyyən edən dövrələrim var. Mənim işim dövrə yazmaqdır."

İki dövrə, bir deyil

Ronaxer hər kodlaşdırma alətinin daxilindəki agent dövrəsini — model aləti çağırır, nəticəni oxuyur, faylı redaktə edir, testləri işə salır — onu əhatə edən harness səviyyəli dövrədən ayırır. İkinci sxemdə iş növbəyə düşür, maşın onu götürüb cəhd edir, sonra harness işin həqiqətən bitdiyini qərarlaşdırır. Bitməyibsə, həmin sessiya əlavə mesajla davam edir, dəyişdirilmiş kontekstlə yeni sessiya başlayır, ya da tapşırıq başqa maşına ötürülür.

Xarici dövrə yeni deyil, qeyd edir müəllif, lakin son həftələrdə agent mühəndisliyinin kənarından müzakirənin mərkəzinə keçib.

Harada işləyir, harada yox

Müəllif açıq şəkildə deyir ki, tam avtomatik dövrələr onun üçün həqiqətən vacib olan kodda yaxşı nəticə verməyib; səbəb həm zövqdür, həm də nəzarət. O, sistemin nə etdiyini modeldən izah istəmədən özü izah edə bilmək istəyir. Bugünkü modellər, onun yazdığına görə, həddindən artıq müdafiəçi və düşüncədə çox lokal kod istehsal edir: səhv halları qeyri-mümkün etmək əvəzinə ehtiyat yollar əlavə edir, məntiqi təkrarlayır və zəif abstraksiyalar yaradır. O, Andrey Karpatinin modellərin "istisnalardan ölüm dərəcəsində qorxduğu" müşahidəsini xatırladır və dövrələrin bu vərdişi gücləndirdiyini müdafiə edir, çünki hər təkrar bir kiçik müdafiə daha əlavə edir.

Sxem, nəticənin uzunömürlü olması lazım olmadıqda daha yaxşı işləyir: kodun dillər arasında köçürülməsi — Bun-un Zig-dən Rust-a köçürülməsi işlərini və özünün MiniJinja-Go portunu qeyd edir — performans araşdırması, təhlükəsizlik skanı və tədqiqat tapşırıqları. Uğurlu quruluşların çoxunda hakim və ya orkestrator rolunu başqa model oynayır və harnessə yalnız növbəti təkrarı tetikleyəcək qədər güclü siqnal lazımdır.

Proqram təminatı orqanizm kimi

Ronaxerin əsas narahatlığı proqram təminatının determinist maşından orqanizmə çevrilməsidir: izlənən, sabitləşdirilən və müalicə olunan, lakin artıq tam anlaşılmayan sistemlər. Onun fikrincə, bundan yayınmaq çətindir: hücum edənlər və təhlükəsizlik tədqiqatçıları hər kod bazasına qarşı avtomatik analiz işlədəcək və baxıcılar təzyiqi artıq hiss edir — o, Daniel Stenberqin curl layihəsinə gələn hesabat axını barədə izahatına işarə edir. Rəqabət təzyiqi də eyni istiqamətdədir: çox kiçik komandalar əvvəllər qat-qat çox insan tələb edən sürətlə məhsul buraxır.

Esse dövrələrin gəldiyini qəbul edərək və sualı yenidən formalaşdıraraq bitir: komandaların onlardan istifadə edib-etməyəcəyi deyil, mühakiməni necə itirməmək, yaxşı mühəndislik qaydalarını necə qorumaq və məsuliyyətli insanların bu cür qurulmuş sistemləri nəzarətdə saxlamağa necə davam etməsi.