Ընտրիր ձանձրալի տեխնոլոգիա. Դեն ՄաքՔինլիի էսսեն ինովացիայի ժետոնների մասին

Երեք ինովացիայի ժետոն

2015 թվականի մարտի 30-ին հրապարակված էսսեում Դեն ՄաքՔինլին առաջարկում է պարզ բյուջեի մոդել. յուրաքանչյուր ընկերություն ունի մոտավորապես երեք «ինովացիայի ժետոն», և պաշարը երկար ժամանակ մնում է անփոփոխ։ Node.js ընտրելը ծախսում է մեկ ժետոն. նույնը՝ MongoDB-ն կամ մեկ տարուց պակաս տարիք ունեցող service discovery տեխնոլոգիան։ Իսկ սեփական տվյալների բազա գրելը, նրա խոսքով, նշանակում է, որ դուք փորձանքի մեջ եք։ Նման ընտրությունը իմաստալից կարող է լինել JavaScript-կոնսալթինգի կամ տվյալների բազաների ընկերության համար, բայց թիմերի մեծ մասն այլ նպատակ ունի, և սակավ ուշադրությունը ենթակառուցվածքի ինովացիային ծախսելը ձախողման լավ ճանապարհ է։ Լրացուցիչ ժետոններ կարող են հայտնվել կայունության շրջանից հետո, սակայն թիմերը հակված են գերագնահատել սեփական դրամապանակի պարունակությունը։

Ձանձրալին վատ չէ

Էսսեն զգույշ է հենց բառի նկատմամբ. «ձանձրալի» չպետք է շփոթել «վատի» հետ։ Կա տեխնոլոգիա, որը միաժամանակ ձանձրալի է և վատ, և այն օգտագործելու իմաստ չկա։ Բայց MySQL-ը, Postgres-ը, PHP-ն, Python-ը, Memcached-ը, Squid-ը և Cron-ը ձանձրալի են և բավականաչափ լավ։ Դրանց արժեքը ոչ միայն ուսումնասիրված հնարավորությունների, այլև հայտնի ձախողման ձևերի մեջ է։ ՄաքՔինլին առանձնացնում է հայտնի անհայտները՝ «չգիտենք, թե ինչ կլինի, երբ այս բազան հասնի 100% CPU-ի», անհայտ անհայտներից՝ «մտքովս էլ չէր անցել, որ վիճակագրության գրանցումը GC դադարներ կառաջացնի»։ Երկու բազմություններն էլ հազվադեպ են դատարկ, նույնիսկ տասնամյակների պատմություն ունեցող տեխնոլոգիաների դեպքում. նոր փայլուն գործիքների դեպքում երկրորդ կատեգորիան շատ ավելի մեծ է։

Ընդհանուր օպտիմիզացիա

Տեխնոլոգիական ընտրությունները մեկուսացված չեն կատարվում, գրում է նա. դրանց շրջանակն ընդգրկում է ամբողջ թիմին և ընտրությունների գումարից առաջացած համակարգին։ Տեխնոլոգիա ավելացնելը բերում է «օպերացիաներ» և «ճանաչողական ծախսեր». ինչ-որ մեկը պետք է այն մոնիթորինգի ու թեստավորի։ «Աշխատանքի համար լավագույն գործիք» մոտեցումը, նրա ընթերցմամբ, երկու բառերին էլ մոտ տեսողությամբ է նայում. աշխատանքը ընկերությունը գործի մեջ պահելն է, իսկ լավագույն գործիքը նա է, որը հնարավորինս շատ խնդիրների համար զբաղեցնում է «ամենաքիչ վատ» դիրքը։ Համակարգը երկարաժամկետ հուսալի պահելը, գրում է նա, շատ ավելի թանկ է, քան կառուցման ընթացքում հանդիպած անհարմարությունները։

Նորի ավելացումը՝ գիտակցաբար

Նոր տեխնոլոգիան միևնույն է երբեմն հայտնվում է գործիքների արկղում, և ՄաքՔինլին արգելքի փոխարեն զրույց է առաջարկում. ավելացումն ընկերության մասշտաբի հետևանքներ ունի, ուստի տեսանելիություն է պահանջում։ Առաջին վարժությունը հարցն է, թե ինչպես կլուծվեր խնդիրը առանց նոր ոչինչ ավելացնելու. դա բացահայտում է նաև դեպքերը, երբ իրական «խնդիրը» գործիք փորձելու ցանկությունն է։ Միգրացիաներին պետք է ուղեկցեն հստակ պարտավորություն և ժամանակացույց, որպեսզի տեղական առումով օպտիմալ լուծումներ չկուտակվեն։ Etsy-ն տալիս է և՛ զգուշացնող, և՛ քաջալերող օրինակներ. վաղ շրջանի Python-ի միջանկյալ շերտ, որի անդամահատումը տարիներ պահանջեց, և ակտիվության հոսքեր, որոնք տարիներ շարունակ աշխատում էին PHP-ի, MySQL-ի, Memcached-ի ու Gearman-ի վրա և 20 անգամ աճեցին, երբ ոչ ոք չէր նայում՝ որովհետև հարթակը ընդհանուր էր։