Եվրահանձնաժողովը ProtectEU ռազմավարությամբ կրկին բարձրացնում է գաղտնագրման հետին դռների հարցը

Եվրահանձնաժողովի ներքին անվտանգության նոր ռազմավարությունը՝ ProtectEU, կրկին օրակարգ է բերում պետության կողմից գաղտնագրված հաղորդակցությանը հասանելիության հարցը։ Փաստաթուղթը ներկայացվում է որպես մի քանի տարվա «տեսլական և աշխատանքային պլան» և դեռ չի հասնում կոնկրետ օրենսդրական առաջարկների։

Ինչ է ասում ռազմավարությունը

Հանձնաժողովի հաղորդագրությունը սպառնալիքների պատկերը ներկայացնում է այսպես՝ աճող ճնշում թշնամական պետությունների կողմից, հանցավոր խմբեր և ահաբեկիչներ, որոնք «ավելի ու ավելի ակտիվ են գործում առցանց», ինչպես նաև կիբերհանցագործության աճ և հարձակումներ կրիտիկական ենթակառուցվածքի վրա։ Այս ֆոնին ռազմավարությունն ընդգրկում է վեց ուղղություն, որոնցից մեկը «իրավապահների համար ավելի արդյունավետ գործիքներն» են. հենց այստեղ է ուշադրության կենտրոնում առցանց գաղտնագրումը։

Նկարագրելով, թե ինչպես կարող է հիմք դրվել գաղտնագրման մեջ «հետին դռների» պարտադրմանը՝ փաստաթուղթը դիմում է մեղմասությունների. խոսքը «իրավապահների համար տվյալներին օրինական և արդյունավետ հասանելիության» ճանապարհային քարտեզների և «գաղտնագրված տվյալներին հասանելիության տեխնոլոգիական լուծումների» որոնման մասին է։ Առանձին տեխնոլոգիական ճանապարհային քարտեզը գաղտնագրման ուղղությամբ պետք է օգնի գտնել այդ լուծումները։

Ով է կրում ռիսկը

Ռազմավարությունը խոստանում է, որ ապագա մեխանիզմի ներդրման ժամանակ կիբերանվտանգությունը և հիմնարար իրավունքները կպաշտպանվեն։ Քննադատները պնդում են, որ նման խոստում ոչ ոք չի կարող տալ. հետին դուռը, երբ արդեն գոյություն ունի, փաստացի հասանելի է դառնում բոլոր դերակատարներին՝ ներառյալ այն թշնամական պետություններին ու ոչ պետական խմբերին, որոնցից պաշտպանվելու համար իբր ստեղծվել է ռազմավարությունը։

Հիմնական հարցն այն է, որ գաղտնագրումը միաժամանակ ապահովում է և՛ հաղորդակցության գաղտնիությունը, որին ուզում են հասնել իրավապահները, և՛ այդ նույն հաղորդակցության, ֆինանսական գործարքների ու այլնի տեխնիկական պաշտպանությունը։ Հենց այս փաստարկն են բարձրացնում տեխնոլոգիական ընկերություններն ու թվային իրավունքների պաշտպանները, երբ նման նախաձեռնություններ են ի հայտ գալիս։ ԵՄ-ն առաջին կառավարությունը չէ, որ գաղտնագրման շուրջ օրենսդրելու ուղիներ է փնտրում, սակայն առարկությունները ամեն անգամ նույնն են։

Կենտրոնացում. SIAC և Europol

ProtectEU-ի մյուս ուշագրավ կետերը վերաբերում են կենտրոնացմանը։ Դրանցից մեկը անդամ երկրների միջև և բլոկի Միասնական հետախուզական վերլուծական կարողության (SIAC) հետ տեղեկատվության փոխանակման ավելացումն է, որը ներկայացվում է որպես անվտանգության սպառնալիքները «կանխատեսելու» միջոց։

Մյուսը ԵՄ իրավապահ գործակալություն Europol-ին ավելի շատ լիազորություններ տալն է, ներառյալ անդրսահմանային և լայնածավալ հետաքննությունները, ինչը փաստաթղթի ձևակերպմամբ գործակալությանը դարձնում է «իսկապես օպերատիվ ոստիկանական գործակալություն»։ Անդամ երկրներին հավաստիացնում են, որ նպատակը նրանց աջակցության ամրապնդումն է։