«Գրաֆիկական ինտերֆեյսները պետք է ամբողջությամբ կառավարվեն ստեղնաշարով» — ծրագրավորողի փաստարկը

Օգոստոսի 28-ին հրապարակված բլոգային գրառման մեջ ծրագրավորող Խարալամբոս Կարդարիսը պնդում է, որ տերմինալային (TUI) և գրաֆիկական (GUI) ինտերֆեյսների միջև բանավեճը աղավաղվում է տարածված պնդման պատճառով. իբր TUI-ներին պետք է նախապատվություն տալ այն պատճառով, որ դրանք կառավարվում են ստեղնաշարով։ Գրառումը հայտնվել է Hacker News-ի գլխավոր էջում՝ հավաքելով ավելի քան հազար միավոր և ակտիվ քննարկում։

Քննարկումը սկսվել է Hacker News-ի ավելի վաղ գրառումից, որի հեղինակը կոչ էր անում դադարել TUI ստեղծել և կենտրոնանալ GUI-ի վրա։ Կարդարիսը գրում է, որ երկու կողմերում էլ ճշմարտություն կա. տեսականորեն գրաֆիկական ֆրեյմվորքերը կարող են անել այն ամենը, ինչ տերմինալայինները, բայց որպես տերմինալի ակտիվ օգտատեր նա գնահատում է նաև գործիքները, որոնք թույլ են տալիս մնալ տերմինալում։

Ստեղնաշարը TUI-ի արտոնություն չէ

Նա մերժում է կրկնվող փաստարկը, թե ստեղնաշարով աշխատանքը արդարացնում է TUI-ի ընտրությունը։ Եթե պատահականորեն վերցնենք մեկ TUI և մեկ GUI, ավելի հավանական է, որ առաջինն ամբողջությամբ ստեղնաշարով կկառավարվի, սակայն դա ավելի շատ խոսում է բազմաթիվ գրաֿիկական հավելվածների թերությունների, քան ինքնին ձևաչափի մասին։

Գրաֆիկական գործիքակույտերում ոչինչ չի խանգարում ամբողջական ստեղնաշարային նավիգացիային, գրում է Կարդարիսը, և նշում է, որ հարթակների ուղեցույցները դա ուղղակիորեն պահանջում են։ Նա մեջբերում է GNOME Human Interface Guidelines-ը. յուրաքանչյուր գործողություն, որը հնարավոր է կատարել ցուցիչ սարքով, պետք է հնարավոր լինի կատարել նաև ստեղնաշարով, և ինտերֆեյսի յուրաքանչյուր մասի հետ պետք է հնարավոր լինի փոխազդել ստեղնաշարից։

Գործնականում՝ դյուրանցումներ ամբողջ ֆունկցիոնալության համար

Հեղինակի կարծիքով՝ ծրագրավորողների համար գործնական եզրակացությունն այն է, որ ստեղնաշարի աջակցությունը աշխատանքի մաս է, ոչ թե հավելում։ Իր առաջին գրաֆիկական հավելվածում՝ Klisi-ում, նա ներդրել է դյուրանցումներ հասանելի բոլոր գործողությունների համար։ Նրա փորձով դա շատ դեպքերում դժվար չէ. խնդիրը տեխնիկական հնարավորությունը չէ, այլ ցանկությունը, և արդյունքում օգտատիրոջ փորձառությունն ամբողջությամբ լավանում է։

Նա ավելացնում է սեփական վերապահումը. որոշ առաջադրանքների համար մկնիկի ճշգրտությունը դեռ նախընտրելի է, երբեմն էլ անհրաժեշտ։ Խոսքը մկնիկի անհետանալու մասին չէ, այլ այն մասին, որ ստեղնաշարային հասանելիությունը չմնա վերջին տեղում։

Ինչու է դա կարևոր

Քննարկումն արտացոլում է ավելի լայն պառակտում ծրագրավորողական գործիքներում, որտեղ տերմինալի վրա հիմնված աշխատանքային հոսքերը կրկին հայտնի են դարձել արագ, սկրիպտավորվող CLI գործիքների և AI կոդի գործակալների շնորհիվ։ Կարդարիսի փաստարկը չափանիշը բարձրացնում է հենց գրաֿիկական կողմի համար. եթե հավելվածը հնարավոր չէ ամբողջությամբ կառավարել ստեղնաշարից, դա ուղղելի թերություն է, ոչ թե պատճառ GUI չկառուցելու։