Ինչպես գրել LLM-ով. խմբագիր, ոչ թե ուրվական հեղինակ

Գրելու մասին գրելը կասկած է առաջացնում. sockpuppet.org-ի տեքստը սկսվում է խոստովանությամբ, որ ով խորհուրդ է տալիս արձակի մասին, դրանով ակնարկում է, թե ինքը լավ է գրում, իսկ համացանցում քննադատներ միշտ կգտնվեն։ Հեղինակը թեման տհաճ է համարում, բայց այնուամենայնիվ ներկայացնում է իր փաստարկը։

Նրա ելակետը սա է. ընթերցողը մոդելի թողած տեքստը նկատում է գրեթե տրիլիոնից մեկ մասի մակարդակով, ինչքան էլ ջանք թափվի այն մարդկայնացնելու վրա։ LLM-ի պարբերությունը լսարանի մեծ մասի կողմից ընկալվում է ոչ որպես տեքստ, այլ որպես արտադրանք։ Այդ պատճառով առաջին քայլը սեփական գրելն է. մոդելը օգտակար է որպես խմբագիր, ոչ թե որպես ուրվական հեղինակ. սկզբում գրեք, հետո լավ մոդելին ցույց տվեք, որ թերությունները գտնի։

Առաջին կանոն. ոչ մի առաջարկված բառ

Առաջին կանոնը խիստ է. LLM-ի առաջարկած ոչ մի բառ չպետք է հայտնվի տեքստում։ Մոդելները արտասովոր լավ են ընտրում հաճելի արտահայտություններ՝ դա նրանց հիմնական աշխատանքն է, և հենց դրա պատճառով սխալը դժվար նկատելի է. հեղինակը համեմատում է ամսագրի հետ, որտեղ ամեն նախադասություն վերնագիր է։ Նա կանոնը համարում է ինտելեկտուալ պաշտպանիչ սարքավորում. գրողը չի կարող վստահորեն նկատել բոլոր տեղերը, որտեղ մոդելը հարթեցնում է իր արձակը, ուստի մերժվում են նույնիսկ իրեն դուր եկած, նույնիսկ ավելի լավ թվացող առաջարկները։

Երկրորդ կանոն. գովասանք չկա

Երկրորդ կանոնը գովասանքի արգելքն է։ Մոդելին սևագիր տվեք, և այն կպատասխանի, որ տեքստը ոսկի է, ինչը ճիշտ ազդանշանը չէ. առաջին տարբերակները հիմնականում վատն են, մտքի ընթացքը խառն է, և հարյուրավոր բառեր ավելորդ են։ Գովասանքն ամրապնդում է առաջին սևագրի իմպուլսները՝ վերանայելու փոխարեն, իսկ այդ վերանայումներն են կրում հեղինակի ձայնը. ընթերցողը փոփոխությունը չի անվանի, բայց կզգա։

Նախկինում հեղինակը խմբագրման հարցումները սկսում էր ստով՝ իբր ինքը հեղինակը չէ, այլ առցանց հրատարակության խմբագիր, որը նյութեր է ընտրում։ Դա օգնում է, գրում է նա, սակայն մոդելը չափազանցում է՝ հարմարվելով երևակայական հրատարակության նպատակներին։ Գործնական լուծումը. ուղղակիորեն արգելեք գովասանքը և զգոն մնացեք ամեն հաճոյախոսության նկատմամբ։

Ինչ կարելի է պատվիրակել մոդելին

Մոդելները գերազանց են խնդիրներ նշելու հարցում. ավելորդ կրավորական, գործողությունը թաքցնող բայական գոյականներ, կրկնվող արտահայտություններ, լցոն բառեր և երկու-երեք պարբերություն, որոնք այլ տեղ ավելի լավ կկարդացվեին։ Նա խորհուրդ է տալիս Style: Lessons in Clarity and Grace գիրքը, որի մասին իմացել է Ռիչարդ Գաբրիելից, և որը խմբագրումը դարձնում է նույնքան ձանձրալի ու արդյունավետ, որքան Java գրելը։ Ցիկլը սա է. խնդրեք գտնել խնդիրները, վերագրեք տվյալ պարբերությունը, ապա երկու տարբերակներն էլ ցույց տվեք մոդելին, որը չգիտի՝ որն է նորը։

Այդ ցիկլի համար նա կառուցել է փոքրիկ գործիք. Python՝ HTMX-ով, SQLite և Tailwind, տեղական կառուցմամբ, ոչ CDN-ից՝ Notion-ի ոճի տեքստային խմբագիր՝ ընդգծմամբ ու Genius-ի նման կողային մեկնաբանություններով։ Հարցումները անցնում են Codex, Claude կամ Antigravity հրամանային տողի գործիքներով։

Վերջում նա զգուշացնում է իր իսկ խորհրդի մասին. մի՛ ընդունեք մոդելի բոլոր ուղղումները։ Նա պատրաստի տեքստը տվեց GPT-5-ին, որը հայտնեց, որ այն 20 տոկոսով երկար է։ Նա կասկածում է, որ դա ճիշտ է, բայց ոչինչ չի փոխում։