Քոլին Բրեք․ չեմ ուզում կարդալ այն, ինչ դուք չեք գրել

Ծրագրային ապահովման ինժեներ և բլոգեր Քոլին Բրեքը, որը բաշխված համակարգերի մասին գրում է իր անձնական բլոգում, հրապարակել է էսսե «Ես չեմ ուզում կարդալ այն, ինչ դուք չեք գրել» վերնագրով։ Նրա փաստարկը պարզ է․ արհեստական բանականությունն օգնում է ավելի լավ և արագ գրել, բայց նա հոգնել է կարդալ գրեթե ամեն ինչ, ինչ գրել է AI-ը։

Ամփոփումը փաստաթուղթ չէ

Բրեքը նկարագրում է հաճախ կրկնվող օրինակ․ մարդիկ AI-ի օգնությամբ նոր բան են ստեղծում, ապա նույն գործիքով հետընթաց կերպով ամփոփում են արդեն կառուցվածը դիզայն-փաստաթղթի մեջ։ Նման փաստաթուղթն այլևս առաջարկ չէ, որը նախատեսված է կոնսենսուս ձևավորելու և գաղափարները դանդաղ, մտածված ընթացքում հղկելու համար․ դա մեքենայի ստեղծած ամփոփում է՝ մանրամասներով հոգնեցուցիչ և առանց համատեքստի։ Հեղինակը դա անվանում է անընթեռնելի և անմարդկային։

Նույն քննադատությունը վերաբերում է pull request-ների նկարագրություններին, որոնք, նրա խոսքով, մեքենաները գրում են մեքենաների համար․ դրանք հարուստ են մանրամասներով՝ ինչ փոխվեց, բայց լռում են այն մասին, թե ինչու է այդ աշխատանքը կարևոր, որքանով է ռիսկային և հրատապ, և որտեղ է պետք վերանայողի կարծիքը։ Նույն խնդիրը կա AI-ի կողմից պատրաստված ticket-ներում և հանդիպումների ամփոփումներում։ Բրեքը բերում է անձնական օրինակ․ զգայուն թեմայի շուրջ ստացած նամակն ուներ բոլոր մասերը, բայց որպես ամբողջություն իմաստ չէր կազմում։

Ընթերցողները հեռանում են AI-ի հոտ ունեցող տեքստերից

Էսսեում մեջբերվում է Սինթիա Դանլոփի հարցումը այն մասին, թե ինչպես են ծրագրավորողները արձագանքում «AI-ի հոտ ունեցող» բլոգային գրառումներին։ Ընթերցողների մեծամասնությունը, եթե կարծում է, որ հոդվածը գրվել կամ խմբագրվել է AI-ի կողմից, դադարում է կարդալ (78%) և ապագայում խուսափում է հեղինակից (71%)։ Ամենաուժեղ արդյունքը․ 98%-ը նախընտրում է հեղինակի սեփական գրությունը՝ իր բոլոր թերություններով, AI-ի անհոգի վերաշարադրության փոխարեն։ Բրեքը մեջբերում է Բրայան Կանթրիլին, ով գրում է, որ LLM-ով գրելը «չեղարկում է հեղինակի և ընթերցողի միջև սոցիալական պայմանագիրը»։

Որտեղ AI-ը նրան իսկապես օգնեց

Էսսեն գործիքների մերժում չէ։ Վերջերս Բրեքը գրել է գիտական հոդված իր ստեղծած տվյալների բազայի մասին LaTeX-ով և լայնորեն օգտագործել է AI-ը՝ թույլ չտալով նրան գրել ոչ մի տող։ Մոդելը ստացել է ամսագրի ոճի ուղեցույցն ու ձևանմուշը, նախկինում հրապարակված հոդվածները, ելակետային կոդը, ինչպես նաև արտադրական կոնֆիգուրացիան, լոգերն ու մետրիկաները։ Դրանից հետո նա խնդրել է ստուգել իր պարբերություններն այդ աղբյուրների համեմատ, լրացնել մեջբերումները, գտնել ուղղագրական սխալներ և նկարել TikZ դիագրամներ։ Մոդելը հայտնաբերել է նույնիսկ նշանակման նուրբ սխալ, որը բաց էին թողել չորս փորձագետ-գրախոսներ։ Ամփոփագիրը (abstract) միակ մասն էր, որ AI-ը լավ գրեց, և հեղինակը թողել է այն անփոփոխ։

Երկու փորձ և եզրակացություն

Բրեքը նշում է մեքենայական գրությունը բարելավելու երկու ջանք։ Առաջինը ASD-STE100 Simplified Technical English-ն է՝ 1980-ականներին ավիատիեզերական ոլորտում ծնված ստանդարտ՝ վերահսկվող բառարանով, որի տարբերակը ստեղծվել է նաև AI մոդելների համար․ նա մտադիր է այն փորձարկել տեղադրման հրահանգների և runbook-ների համար։ Երկրորդը Pangram-ն է՝ AI տեքստը ճանաչելու համար նուրբ կարգավորված դետեկտոր, որն օգտագործում է Կանթրիլը․ Oxide-ում բոլոր հրապարակային տեքստերը պետք է Pangram-ի կողմից հաստատվեն որպես մարդու գրած։ Բրեքի եզրակացությունը․ նպատակային գրությունը կդառնա ավելի արժեքավոր, իսկ նրանք, ովքեր երբեք գրող չեն եղել, AI-ի օգնությամբ շատ տեքստ կարտադրեն։ Երբեմն, գրում է նա, ավելի կարևոր է չգտնել բառերը։