«AI-ի նկատմամբ կույր եմ դառնում». ինժեները՝ ինչու AI-ով գրված փաստաթղթերը դադարում են ընթերցվել

Աշխատավայրում ընթերցելու մասին կարճ էսեն լայն արձագանք է ստացել։ Ռաֆալ Ցիմերիսը գրում է, որ անընդհատ բռնում է իրեն այն պահին, երբ չի կարողանում մշակել ուրիշների ուղարկած փաստաթղթերը. թվում է, թե կարդում ես, բայց ուղեղը հրաժարվում է վերլուծել բովանդակությունը, և գործը հանգում է երկար նամակագրության՝ հարցերով այն ամենի մասին, ինչն արդեն գրված է եղել փաստաթղթում։

Քանի որ վերջին տարին նա նվիրել էր կենտրոնացումը վերասովորելուն, այս պատկերը նրան անհանգստացրել է։ Ուստի նստել է, վերլուծել է դեպքերը և գտել մեկ ընդհանուր հայտարար՝ յուրաքանչյուր փաստաթուղթ ուժեղ AI-հետք էր կրում։

Ինչն է միավորում այս փաստաթղթերին

Օրինակները կոնկրետ են։ Դիզայնի փաստաթուղթ, որը Claude-ից պատճենված տեքստի տպավորություն է թողնում. թեման իսկապես ընդգրկված է, բայց այն գալիս է մոդելին բնորոշ բառապաշարով ու վերլուծությամբ՝ «սա ուղիղ կտրում է դրա միջով», «առաջին դարպասը իրական է» արտահայտություններով։ 20 էջանոց մարքեթինգային կոնցեպտ, որը խառնում է ողջամիտ ռազմավարությունը արտադրանքի տեխնիկական ճարտարապետության անիմաստ տեքստի հետ՝ գաղափարը վաճառելով այսպես՝ «սա X չի վաճառում, սա Y է վաճառում», իսկ Redis-ի հիմքը, ըստ նրա, վերասահմանում է արտադրանքը։ Եվ տեխնիկական պահանջների փաստաթուղթ, որտեղ բավական պարզ հասկացությունը շատ երկար է նկարագրված, և դրա մեծ մասը կարդացվում է որպես անվստահ ներքին մտորում, այլ ոչ թե կայացված որոշում։

Ըստ հեղինակի՝ տեքստերը մատնում է ոչ միայն բառապաշարը, այլև նախադասությունների հոսքը և ամեն մանրուք որպես բեկում ներկայացնելու սովորույթը։ Նրա թեստը պարզ է. եթե փաստաթուղթը նկարագրում է կորպորատիվ հավելվածի RBAC կարգավորումների էկրանի նշարկիչները, ապա այն չպետք է վաճառվի այնպես, կարծես կրակն են հնարել։

Տեքստի «բանների կուրություն»

Հետազոտությունները հաճախ պնդում են, որ մարդիկ վատ են ճանաչում AI-ով գրված տեքստը։ Ցիմերիսը համաձայն չէ՝ գոնե քիչ ջանքով արված արդյունքների դեպքում, և մատնանշում է Ֆլորիան Ռոտի հավաքած ընդհանուր օրինաչափությունների ամփոփումը։ Նա կասկածում է, որ AI-ով գրված LinkedIn-յան գրառումների, նամակների ու կայքերի վրա փաստորեն «նախապես մարզվել» է՝ բառերով լի, բայց իմաստից դատարկ բովանդակության վրա, և այժմ ուղեղը ճանաչում է նշանները ու անցնում առանց երկար մտածելու։ Ոմանք դա համեմատում են «բանների կուրության» հետ, և հեղինակը համարում է համեմատությունը տեղին. նման հոսքի պայմաններում զտումը մնալ ողջամիտ լինելու միակ միջոցն է։

Անսպասելի գինը

Նրան ամենից շատ զայրացնում է հեգնանքը. այն տեխնոլոգիան, որը պետք է բարձրացներ նրա արդյունավետությունը, ընդհակառակը դանդաղեցնում է նրան։ Նա նաև մի մանրամասն է բերում, որը ցույց է տալիս, որ ֆիլտրը լիովին իր վերահսկողության տակ չէ. Բալթիկ ծովի ափին, քաղցած քայլելով ռեստորանների կողքով, նա մեկը մի հայացքով մերժել էր, իսկ մեկ րոպե անց բռնել էր իրեն այն մտքի վրա, թե արդյոք այնտեղ իսկապես բորբոսնած քիշի լուսանկար էին փակցրել։ Նա հետ է դարձել՝ ստուգելու։