AI-ով ծրագրավորումը սկսել է նմանվել սթեյքի պատրաստմանը

Ծրագրային ապահովման ինժեներ պնդում է, որ արհեստական բանականությունը հեշտացրել է ծրագրեր ստեղծելը, սակայն արդյունքը հուսալիորեն լավ չի դարձրել. խոսքը հուլիսին հրապարակված բլոգային գրառման մասին է՝ «Almost No Skill Required to Cook a Steak (Though You Probably Can't Make a Decent One)» վերնագրով։ Հեղինակը՝ Յուրի Սիդորեցը, գրում է, որ սթեյք պատրաստելը գրեթե հմտություն չի պահանջում. դրու միսը տաք թավայի մեջ, մի փոքր սպասիր, շրջիր՝ և տեխնիկապես ուտելի բան կստանաս։ Սակայն իսկապես լավ սթեյքը՝ եզրից եզր medium-rare և կայուն համով, բոլորովին այլ պատմություն է։ AI-ով ծրագրավորումն, ըստ նրա, սկսել է նմանվել հենց դրան։

Անընդհատ կառուցում

Գրառումը նկարագրում է, թե ինչպես են մշակողներն այժմ «անընդհատ կառուցում». AI-ով, առանց AI-ի, ճանապարհին՝ ստեղծում են գործակալներ, գործիքներ, հուշումներ և հետադարձ կապի ցիկլեր, ապա ամեն ինչ նետում մոդելին՝ հույսով ստանալ պատկերացրածը՝ «առանց երբևէ հասկանալու, թե ինչպես է այդ ամենն իրականում աշխատում»։ Ցանկալի արդյունքը կատարյալ սթեյքն է. ծրագիր, որը աշխատում է, լավ տեսք ունի, հղկված է և գալիս է ճիշտ այնպես, ինչպես պատկերացրել էիր՝ ամեն անգամ նույնությամբ։ Իրականությունն, ըստ Սիդորեցի, դրան մոտ էլ չէ. երբեմն մոդելը զարմանալիորեն լավ բան է վերադարձնում, երբեմն էլ՝ «ածուխ՝ վրան ուրցի մի ճյուղ» ու վստահորեն այն անվանում medium-rare։

Ինչու «ռեստորան գնալը» չի օգնում

Սովորական արձագանքը խնդիրը փողով լուծելն է՝ պրեմիում AI ապրանք, գործակալություն, ևս մեկ կոդի օգնական, նոր ֆրեյմվորք։ Հեղինակը նշում է, որ երբեմն ինչ-որ մեկն արդեն լուծել է խնդիրը, սակայն հաճախ՝ ոչ։ Նրա փաստարկն այն է, որ AI-ը խոհարար չէ. «Լավագույն դեպքում այն սթեյքի մեքենա է»։ Այն կարող է կատարել բաղադրատոմսը՝ հետևել ջերմաստիճանին, շրջել ճիշտ պահին, և դա արագ կրկնել հսկայական մասշտաբով։ Բայց չգիտի՝ ինչ ես ուզում, եթե դա չթարգմանես պահանջների, սահմանափակումների, օրինակների, թեստերի ու հետադարձ կապի։ Իսկ այդ դեպքում էլ սահմանափակված է իր հնարավորություններով, կոնտեքստի պատուհանով և շուրջը կառուցված համակարգի որակով։

Նրա անալոգիայում անգամ թանկ ռեստորանը նույն այրված սթեյքն է մատուցում, որովհետև «քաղաքի բոլոր ռեստորանները վարձել են նույն AI խոհարարին»՝ ծախսերի օպտիմալացման անունից։ Հաճախորդների մեծ մասը դա չի նկատի. ծրագրին հաճախ ընդամենը ընդունելի լինելն է բավարարում։ Նկատում է նա, ով իսկապես ուզում էր ստեղծել այն։

Եզրակացություն. սովորիր պատրաստել

Սիդորեցը չի առաջարկում հրաժարվել AI-ից, այլ ավելի քիչ ապավինել բախտին։ AI-ը արագացնում է մշակողին. ավտոմատացնում կրկնվող աշխատանքը, տալիս մեկնարկային կետ, բացատրում կոդը, սակայն չի փոխարինում դատողությանը։ Այն չի սահմանում որակը քո փոխարեն, չի որոշում՝ որ փոխզիջումներն են ընդունելի, և միշտ չէ, որ որսում է այն պահը, երբ լուծումը տեխնիկապես ճիշտ է, բայց սխալ՝ այն ամենում, ինչ կարևոր է։ «AI-ով լավ ծրագիր ստեղծելու համար դու դեռ պետք է հասկանաս ծրագրավորումը»,— գրում է նա. իմանաս՝ ինչ ես խնդրում, ինչպես գնահատել վերադարձվածը և երբ «մեքենան վստահորեն ածուխ է մատուցում»։