Ինչ են իրականում անում Visa-ն և Mastercard-ը. քարտային ցանցի ներածություն

Visa-ի և Mastercard-ի լոգոները պատկերված են հարյուրավոր միլիոնավոր վճարային քարտերի վրա, և շատերը կարծում են, որ հենց այդ ընկերություններն են թողարկում քարտերը։ Իրականում այդպես չէ։ tautology.town-ում հրապարակված մանրամասն վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչ են անում այդ երկու ընկերությունները և ինչ են թողնում բանկերին, վճարային պրոցեսորներին ու առևտրականներին։

Ինչ չի անում քարտային ցանցը

Visa-ն և Mastercard-ը քարտ թողարկողներ չեն. թողարկողը ձեր քարտի վրա դրոշմված բանկն է, և նրանք բանկեր էլ չեն։ Նրանք չեն ստեղծում վճարման տերմինալներ կամ առցանց վճարման էջեր, դա վճարային պրոցեսորների գործն է, և առևտրային հաշիվներ չեն բացում. դա անում են ընդունող բանկերը և գնալով՝ Stripe-ը, Square-ը, Adyen-ը։

Փոխարենը նրանք կառավարում են քարտային ցանցերը՝ ենթակառուցվածքը, որը քարտապաններին ու թողարկողներին կապում է առևտրականների և ընդունող բանկերի հետ։ Հոդվածն առանձնացնում է չորս պատասխանատվություն՝ հեռահաղորդակցային ցանցի աշխատանքը, բանկային ցանցի համակարգումը, խթանների սահմանումը և կանոնների սահմանումն ու կիրառումը, ներառյալ վեճերի մեխանիզմը։

Հաղորդագրությունների ուղղորդում և փողի տեղաշարժ

Visa-ն գործարքի հաղորդագրությունները փոխանցում է թողարկողների և ընդունող բանկերի միջև. Mastercard-ը դա անվանում է «switching»։ Visa-ի գլխավոր կենտրոնը՝ Operations Center East-ը, 140 000 քառակուսի ոտնաչափ տարածք ունի, նախատեսված է երկրաշարժերի և ժամում 170 մղոն արագությամբ քամիների դիմակայելու համար, իսկ մուտքի ճանապարհների հիդրավլիկ սյուները կանգնեցնում են ժամում 50 մղոն արագությամբ ընթացող մեքենան։

Գնումը սկսվում է թույլտվությամբ. ցանցը հարցումը առևտրականից փոխանցում է թողարկողին։ Քարտի համարի առաջին վեց-ութ նիշերը՝ BIN-ը, թողարկողին որոշում են այնպես, ինչպես IP հասցեն՝ ցանցին։ Հաստատված գումարը ժամանակավորապես արգելափակվում է, ապա առևտրականը ուղարկում է վերջնական գումարը (քլիրինգ), և փողը տեղաշարժվում է հաշվարկների ժամանակ։ Visa-ն զուտացնում է մասնակիցների դեբետներն ու կրեդիտները և մնացորդը փոխանցում է օրը մեկ անգամ՝ ներառյալ արժույթի փոխարկումը։ 2024 թվականի զեկույցի համաձայն՝ դոլարային հաշվարկների մեծ մասը ավարտվում է նույն օրը, այլ արժույթներով՝ մեկից երկու աշխատանքային օրում. ընկերությունը օրական հաշվարկների համար պահում էր 11,2 միլիարդ դոլար լիկվիդայնություն, իսկ առավելագույն օրական ռիսկը 137,4 միլիարդ դոլար էր։

Ով որքան է ստանում

ԱՄՆ-ում 100 դոլարանոց գործարքից առևտրականը վճարում է մոտ 2,5 տոկոս. պրոցեսորին մնում է մոտ 0,35 տոկոսը, քարտապանի բանկը ստանում է մոտ 2 տոկոս ինթերչեյնջ վճար, իսկ ցանցը՝ մոտ 0,15 տոկոս գնահատման վճար։ Ինթերչեյնջը սահմանում են ցանցերը, այն տարբերվում է ըստ քարտի տեսակի ու ծախսի կատեգորիայի, իսկ Եվրամիությունում սահմանափակված է 0,3 տոկոսով. հոդվածը դա կապում է Եվրոպայում բոնուսային քարտերի քչության հետ։

Կանոններ և վեճեր

Ցանցի կանոնները հանրային 923 էջանոց հատոր են կազմում, և դրանց խախտումը թողարկողներին ու ընդունող բանկերին կարող է ամսական 25 հազարից մինչև 1 միլիոն դոլար տուգանք բերել կամ վտանգել անդամակցությունը։ Քարտապանի և առևտրականի վեճերը լուծվում են փակ ընթացակարգով. կողմերը փոխանակում են ապացույցներ, և եթե ոչ ոք պատասխանատվություն չի ստանձնում, ցանցը գործը քննում է 600 դոլարով, բողոքարկման դեպքում՝ 1000 դոլարով. պարտվող կողմը վճարում է գործարքի գումարը գումարած վճարը։