«Քո ինտելեկտուալ անցքը բաց է». Բրայան Կանտրիլը՝ LLM-ով գրված գրառումների մասին

Իր բլոգում 2025 թվականի դեկտեմբերի 5-ին հրապարակված «Քո ինտելեկտուալ անցքը բաց է» վերնագրով գրառման մեջ Բրայան Կանտրիլը հանդես է գալիս նրանց դեմ, ովքեր սոցիալական ցանցերում տեքստը վստահում են լեզվական մոդելին։ Գրառումն առաջին անգամ լույս է տեսել որպես LinkedIn-ի հրապարակում 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ հարթակ, որը, ըստ Կանտրիլի, անսպասելիորեն կարևոր է դարձել իր համար և որը նա անվանում է «սոցիալական ցանցերի Ջերալդ Ֆորդը»՝ անշնորհք ու մի փոքր ձանձրալի, բայց ոչ ամբողջովին կեղծ, ինչը, նրա խոսքով, որոշակի թեթևություն է տալիս։

Դժգոհությունը սկսվում է ոճից։ LLM-ով գրված տեքստը ոչ թե պարզապես միջակ է. այն «ոճական առումով գրգռիչ է՝ լի էմոջիներով, մեկ նախադասությամբ պարբերություններով և «ոչ միայն… այլև…» կառույցներով», գումարած՝ գծիկներ, որոնք «մեզնից ոմանք բնականաբար օգտագործում են, իսկ մեծամասնությունը՝ ոչ (և չպետք է)»։ Ինքը՝ LinkedIn-ը, նրա դիտարկմամբ, ուրախությամբ ու համառորեն առաջարկում է «վերաշարադրել AI-ով», ինչը գայթակղությանը տրվելը դարձնում է չափազանց հեշտ։

Գինը միայն ամոթը չէ

Կանտրիլի փաստարկը դուրս է գալիս անհարմար զգացողությունից։ Ով գոնե մի փոքր տեսել է գեներացված տեքստ, ճանաչում է «նշանները», գրում է նա, և ձևակերպումը կտրուկ է. «քո ինտելեկտուալ անցքը բաց է. շատերը նկատում են, բայց ոչ ոք չի ասում»։ Խնդիրն ավելի խորն է՝ վստահությունը. երբ գրառումը ակնհայտորեն մեքենայով է գրված, ընթերցողը չի կարող տարբերել՝ որ փորձառությունը, պնդումն ու կարծիքը իրական են, և շատերը պարզապես դադարում են կարդալ։

LLM-ը որպես գործիք, ոչ որպես հեղինակ

Սա տեխնոլոգիայի ամբողջական մերժում չէ։ Կանտրիլը լեզվական մոդելներին անվանում է «չափազանց օգտակար» գաղափարների գեներացման համար, «անգնահատելի» տեքստը հասկանալու համար և «զարմանալիորեն լավ խմբագիրներ»՝ այն առավելությամբ, որ նրանց առաջարկները կարելի է անտեսել՝ առանց Օքսֆորդի ստորակետի շուրջ վեճ սկսելու։ Խնդիրը հեղինակությունն է. մոդելները, նրա բառերով, «վատ գրողներ են և, ամենակարևորը, նրանք դուք չեք»։

Գրեք ինքներդ

Եզրակացությունը կանոն չէ, այլ խնդրանք. վստահեք ձեր սեփական ձայնին և գրեք ձեր տեքստը ինքներդ։ Հենց այս շրջանակը՝ բոլորի տեսած, բայց ոչ մեկի չանվանված թերությունը, գրառումը դարձրեց լայն տարածում ստացած փաստարկ այն մասին, թե ինչպես է մեքենայական տեքստը փոխում ընթերցողի վստահությունը հեղինակի ամբողջ ասածի նկատմամբ։