Project Suncatcher: Google პირველ TPU თანამგზავრს ორბიტაზე გაგზავნის

Google Project Suncatcher-ის ფარგლებში პირველ ორბიტალურ ტესტს ამზადებს: Planet-თან შექმნილი პროტოტიპი თანამგზავრი SpaceX-ის Transporter-18 მისიით გაფრინდება და შეამოწმებს, შეუძლია თუ არა კომპანიის Tensor Processing Units-ს (TPU) კოსმოსში მუშაობა.

გასულ წელს გამოცხადებული პროექტი არკვევს, შეიძლება თუ არა კოსმოსი ერთ დღეს მასშტაბური მანქანური სწავლების ინფრასტრუქტურის ადგილად იქცეს. Google-ის Paradigms of Intelligence განყოფილების უფროსმა დირექტორმა ტრევის ბილსმა გეგმები 24 სექტემბერს გამოქვეყნებულ ბლოგპოსტში აღწერა.

რატომ არის ორბიტა მიმზიდველი

დედამიწის დაბალ ორბიტაზე თანამგზავრებს თითქმის მუდმივი მზის შუქი აქვთ და დედამიწაზე ანალოგიურ აპარატურაზე 8-ჯერ მეტი მზის ენერგია შეუძლიათ გამოიმუშაონ. Google-ის მიხედვით, რამდენიმე თანამგზავრული ჯგუფის დაკავშირება საბოლოოდ ორბიტაზე გაცილებით დიდი AI დატვირთვის დამუშავების საშუალებას მისცემს.

გაშვებისა და რადიაციის გამოწვევა

რაკეტით ფრენა დაბალ ორბიტაზე დაახლოებით 10 წუთი გრძელდება: აპარატი ძლიერ ვიბრაციას და მიზიდულობის ძალის 10-მდე ტოლ მუდმივ აჩქარებას განიცდის, ცალკეულ ნაწილებზე კი დატვირთვა 50-100 g-ს აღწევს. გუნდმა თანამგზავრი სამივე ღერძზე შეანჯღრია გაშვების სიხშირეების იმიტაციით და აღნიშნა, რომ აპარატურამ დატვირთვას გაუძლო.

ატმოსფეროს გარეთ ჩიპებს რადიაცია ემუქრება: მზის აქტივობამ და კოსმოსურმა სხივებმა შესაძლოა ელექტრონიკა დააზიანოს. ჩიპები UC Davis-ის ბირთვულ ლაბორატორიაში, პროტონული სხივის დანადგარზე, AI დატვირთვის ქვეშ შემოწმდა; ყურადღება გამახვილდა შეცდომებზე, მაგალითად ბიტის შებრუნებაზე. საწყისი შედეგებით, Trillium-ის თაობის TPU ჩიპები რადიაციის იმაზე მეტ ჯამურ დოზას უძლებენ, ვიდრე ხუთწლიანი კოსმოსური მისიის დროს მიიღებდნენ.

გაგრილება ვაკუუმში

TPU მცირე ფართობზე ბევრ სითბოს გამოიმუშავებს, ვაკუუმში კი ჰაერის ნაკადი არ არსებობს და სითბოს გატანის ერთადერთი გზა რადიატორებია. Google სითბოს მილებისა და რადიატორების კომბინაციას ამოწმებს.

ლაზერული კავშირი თანამგზავრებს შორის

მომავალში თითოეული თანამგზავრი ათეულობით TPU ჩიპს ატარებს და ისინი ორბიტაზე ჯგუფებად იფრენენ; კავშირს ლაზერები უზრუნველყოფს. არსებული კოსმოსური სისტემები დიდ მანძილზე დაბალი გამტარუნარიანობისთვისაა ოპტიმიზებული, Google-ს კი მოკლე მანძილზე ძლიერ მაღალი გამტარუნარიანობა სჭირდება; კომპანია ამას მონეტის ზომის სამიზნეზე მრავალი კილომეტრიდან მოხვედრას ადარებს, როცა ორივე წერტილი მოძრაობს. ორი თანამგზავრი ამ კავშირს 2027 წელს შეამოწმებს.

Google-ის თქმით, პირველი გაშვება აჩვენებს, რა მუშაობს და სად არის სუსტი წერტილები.