დიზაინერი Jane Street-ში: Figma-ს ნაცვლად უკვე Claude-ით ვმუშაობ

Jane Street-ის ინჟინერიის ბლოგზე გამოქვეყნებულ პოსტში კომპანიის დიზაინერი აღწერს, როგორ შეიცვალა მისი ყოველდღიური სამუშაო: Figma-ს მაკეტებისა და სპეციფიკაციის დოკუმენტების ნაცვლად ის უკვე რეალურ, მომუშავე პროტოტიპებს ქმნის Claude-ით — Anthropic-ის კოდირების ასისტენტით. ავტორის თქმით, ცვლილება თანდათან მოხდა, თუმცა ბოლო ორ თვეში Figma-სკენ მიბრუნების შემთხვევები მკვეთრად შემცირდა.

სკეპტიციზმიდან ყოველდღიურ გამოყენებამდე

ავტორი თავიდან დიდი ენობრივი მოდელების მიმართ სკეპტიკურად იყო განწყობილი. Copilot-სა და Cursor-ს, რომელთა მეშვეობითაც საკუთარი თამაშის გასწორება სცადა, მუშა ცვლილებები არ შეუტანიათ, წინა სამსახურში კი Gemini-ით შექმნილი პროდუქტის ბრიფები და ვაირფრეიმები საბოლოოდ უგულებელყოფილი დარჩა. გარდატეხა Jane Street-ში მოსვლის შემდეგ მოხდა: OCaml და Bonsai — კომპანიის შიდა ფრონტენდის ჩარჩო — მისთვის სრულიად ახალი იყო, ამიტომ ასისტენტი ნამდვილად გამოსადეგი აღმოჩნდა და არა უბრალოდ მეორე აზრი ნაცნობ საქმეში.

პროტოტიპი მაკეტის ნაცვლად

ახლა პროცესი მოკლე წერილობითი აღწერით იწყება — რა პრობლემაა და რა გამოსავალია შემოთავაზებული. ეს ტექსტი ხდება პრომპტი რედაქტორში გაშვებული სესიისთვის, სადაც build და სერვერი მუშაობს; მიზანია მინიმალური მომუშავე ვერსია, რომელიც დაამტკიცებს, რომ იდეა შესაძლებელია. შემდეგ ავტორი უსასრულოდ იტერაციულად აუმჯობესებს მას, ცვლილებებს სატესტო გარემოში ატვირთავს, მომხმარებლებს აზრს ეკითხება და საბოლოოდ წარადგენს „ფიჩერს“ — კომპანიაში Pull Request-ის ეკვივალენტს, რომელიც ზუსტად ისე იქცევა, როგორც სასურველია.

ერთ-ერთი ბოლო მაგალითი JSQL-ის ველში LLM-ის დაპრომპტვის დამატებაა; JSQL კომპანიის შიდა SQL დიალექტია, რომელსაც ბევრ მომხმარებლისთვის ხილულ ინსტრუმენტში იყენებენ. პროტოტიპს ავტორი დღეების განმავლობაში ტესტავდა: ასწორებდა გაგზავნის ღილაკს, ამატებდა კლავიატურის მალსახებს, ცვლიდა ტექსტს, არეგულირებდა პრომპტს და ამატებდა დადასტურების შეტყობინებებს. ძალისხმევა, რომელიც ადრე Figma-ს კომპონენტებსა და დოკუმენტების ფორმატირებას ხმარდებოდა, ახლა რეალურ პროდუქტში ჩადის. ბოლო პერიოდში ავტორს კიდევ ნახევარი ათეული პროტოტიპი აქვს — მომხმარებლისთვის ხილულ კოდზე, მონაცემთა მოდელსა და ბიბლიოთეკებზე, ზოგი 2000-ზე მეტი ხაზის diff-ით, ასევე ინტერაქტიული პროტოტიპები ახალი აპებისთვის, რომლებსაც ჯერ Figma-ში ხატავს — ზოგ შემთხვევაში კი Figma-ს საერთოდ გამოტოვებს.

რევიუ და რაც შეიძლება დაიკარგოს

მთავარი ნაკლი ისაა, რომ რევიუერს სრულად მზა ფუნქციონალი ხვდება და არა ესკიზი. გუნდის გადაწყვეტილებაა, პროტოტიპს „ცოცხალ წინადადების დოკუმენტად“ მოეპყრას: კოდი ერთჯერადია, რევიუერს კი დიზაინსა და მომხმარებლის გამოცდილებაზე კომენტარი ევალება, ხოლო პროდაქშენის კოდს მოგვიანებით თავად აიღებს საკუთარ პროდუქტულ ცვლილებაში. ავტორს შიშიც აქვს: Claude-ით დიზაინი მას იტერაციულ რეჟიმში ამყოფებს და არა თავისუფალ, კრეატიულ აზროვნებაში. ეს ძაბვა მას ახსენებს დებატს იმაზე, უნდა წერდნენ თუ არა დიზაინერები კოდს — კამათს, რომელიც 2011 წლიდან მოყოლებული დღემდე გრძელდება. LLM-ების გარეშე, კომპანიაში მოსვლა, სადაც OCaml და Bonsai უცხოა, ალბათ კიდევ უფრო მეტად მიაბამდა Figma-ს. ახლა კი ის ისევ იმ საშუალებაში მუშაობს, რომელიც ყველაზე მეტად უყვარს.