„Plan mode“ მოძველდა: Nuanced-ის შემქმნელი დაგეგმვის ძველ მიდგომას აკრიტიკებს

GitHub-ის ყოფილი უფროსი ინჟინერი Ayman Nadeem ახალ ესეში ამტკიცებს, რომ AI კოდინგის ხელსაწყოებში ჩაშენებული დაგეგმვის რეჟიმი მოძველდა. ტექსტი 2026 წლის 24 სექტემბერს გამოქვეყნდა და ეყრდნობა Nuanced-ის გამოცდილებას, დესკტოპული AI აპლიკაციის, რომელიც დაგეგმვაზე იყო აგებული.

ორი დანიშნულება, ერთი ქრება

Nadeem-ის თქმით, დაგეგმვის რეჟიმი ორ რამეს აკეთებდა: აგენტს საკმარისად ზუსტ მითითებებს აძლევდა და ადამიანს ეხმარებოდა იმის გაგებაში, თუ რას აშენებდა. პირველი ქრება, რადგან მოდელები კოდის ბაზაში ორიენტირებასა და საკუთარი ვარაუდების გაკეთებას უკეთ ახერხებენ. მეორე კი უფრო მნიშვნელოვანია, თუმცა დაგეგმვის დოკუმენტი ამისთვის არასწორი აბსტრაქციაა.

Nuanced-ს ეს პრობლემა ედო საფუძვლად. მოდელს რამდენიმე წუთში ათასობით ხაზის დაწერა შეუძლია, ამიტომ არასწორი ვარაუდი ჩატისთვის უხილავ ფაილებში მკვიდრდება.

რატომ ვერ გაამართლა მიდგომამ

Nadeem ოთხ მიზეზს ასახელებს. ის დაგეგმვას თავად გეგმასთან აიგივებდა. მოდელები კოდის ბაზის გაგებაში გაუმჯობესდნენ, ამიტომ ცალკე ინსტრუქციების საჭიროება შემცირდა. AI-ის მიერ დაწერილი ტექსტის წაკითხვა კი არავის სურს. გარდა ამისა, დაგეგმვა მშენებლობისგან ისე გაიმიჯნა, რომ პროცესი ხელოვნურად დაიყო.

მომხმარებლები სპეციფიკაციის მიმართ გულგრილები აღმოჩნდნენ: დოკუმენტები ბევრ ინფორმაციას შეიცავდა სიცხადის გაუმჯობესების გარეშე. გუნდმა სპეციფიკაცია არ გააუქმა, არამედ „Spec Tour“ შექმნა, რომელიც მკითხველს მხოლოდ მთავარ ნაწილებში ატარებდა. სამუშაო პროცესი წრფივი იყო: ჩატი, სპეციფიკაციის შექმნა, გადახედვა, დამტკიცება და იმპლემენტაცია. მომხმარებელს აზროვნება ნაადრევად უნდა დაესრულებინა, რომ მშენებლობა დაეწყო.

დაგეგმვისა და შესრულების ზღვარი ქრება

Nadeem მაგალითად Codex-ს იშველიებს, სადაც დაგეგმვა და შესრულება ერთიანდება. ძველ ციკლს (დაგეგმვა, დამტკიცება, შესრულება) მაშინ ჰქონდა აზრი, როცა შეცდომა ძვირი ჯდებოდა. აგენტები, რომლებსაც დამოუკიდებლად მოქმედება და საკუთარი ნამუშევრის შემოწმება შეუძლიათ, სხვა ციკლს ქმნიან: გაიგე, იმოქმედე, შეამოწმე, დააზუსტე, შეცვალე, კვლავ იმოქმედე. დაგეგმვა ამ ციკლშიც ხდება, უბრალოდ მას დოკუმენტი, რომელსაც „გეგმა“ ჰქვია, აღარ სჭირდება.

ავტორი საკუთარ დიზაინსაც აკრიტიკებს: პროდუქტში ცალ-ცალკე არსებობდა დაგეგმვისა და მშენებლობის რეჟიმი, მომხმარებელს კი თავად უნდა გადაეწყვიტა, იმსახურებდა თუ არა დავალება დაგეგმვას. მისი აზრით, ასეთი გადაწყვეტილება AI-მ უნდა მიიღოს უკვე ხელმისაწვდომი კონტექსტიდან.