„Please Use AI“ — ესე, რომელიც AI-ის ყოველდღიურ ცხოვრებაში შეჭრას ირონიით აკრიტიკებს

Substack-ის ბლოგზე The Courage to Live It გამოქვეყნებული ესე ერთ-ერთ ყველაზე განხილვად ტექსტად იქცა იმ დებატებში, თუ რამდენად ღრმად უნდა შევიდეს ხელოვნური ინტელექტი ყოველდღიურ ცხოვრებაში. 2026 წლის 4 მაისს გამოქვეყნებული და შონ სმაკერის მიერ დაწერილი „Please Use AI“ თავის არგუმენტს მთლიანად ირონიით აყალიბებს: ის მკითხველს არაერთხელ ავალებს, ყოველდღიური — და ამავდროულად ინტიმური — საქმეები ენობრივ მოდელს გადააბაროს.

ინსტრუქცია, რომელიც გაფრთხილებად იკითხება

ტექსტი ბრძანებების სიად არის აწყობილი. აუცილებლად გამოიყენე AI კვირის მენიუს დაგეგმვისას, ამბობს ავტორი, და არავითარ შემთხვევაში არ დარეკო მეგობარს, რომელსაც სამზარეულო უყვარს: ეს საუბარი მოსალოდნელზე მეტხანს გაგრძელდება და შეიძლება მისი მამის კიბოს დიაგნოზზე, მის მარტოობაზე ან გაზაფხულის ყინვამ რომ მოკლა, იმ ბაღზე მოისმინო. გამოიყენე AI შემდეგი კემპინგის დაგეგმვისას — ბოლო მოგზაურობისას ამ კონკრეტულ შვილთან ერთად — და ნუ მისწერ მეგობარს, რომელმაც პენსილვანიის ყველა მდინარეში თევზაობა იცის.

ქორწილები, წიგნები და დაკრძალვის სიმღერა

თემების წრე ფართოვდება. გამოიყენე AI, როცა შენი შვილი ქორწილს იხდის, რომ სრულყოფილი სადღეგრძელო, ლექსი ან სიმღერა დაწერო, რადგან არავის სურს მშობლის ცუდად დაწერილი სიტყვები — მშობლის, რომელმაც ასობით საფენი შეიცვალა და ღამით აჭმევდა. იგივე ეხება მომდევნო წიგნს, ესეს, ნახატს ან ფოტოს: აღფრთოვანდი, რამდენად კარგი და მარტივია შედეგი, და იკითხე, რატომ უნდა დახარჯოს ვინმემ წლები საშუალო დონეზე ყოფნას, თუ კომპეტენცია ერთი კარგი პრომპტის მანძილზეა. სატირა სასაფლაოზე მთავრდება — სიმღერა, რომელიც ნეკროლოგის, Facebook-ის პოსტებისა და ალგორითმის ციტატების ჩატბოტში ჩაგდებით იქმნება.

დაბოლოება: არგუმენტი ადამიანურ მხარეზე

შემდეგ ესე ირონიას თმობს. სმაკერი წერს თავისი ორმოცდამეათე წლის ფონზე, უმცროსი ქალიშვილი მკერდზე ეძინება, და ფიქრობს დიდი შვილების სახლიდან წასვლაზე, სხეულზე, რომელიც სულ უფრო მეტად ღალატობს და ვეღარ აღდგება, და იმ ისტორიებზე, რომლებიც ვერასოდეს ჩამოწერა ისე, როგორც გონებაში ჟღერდა. მისი პასუხია, რომ სილამაზე სწორედ არასრულყოფილებაში, ყოველი ღირებული საქმის სირთულესა და ტკივილში და სხვა ადამიანის ხმაშია. პოსტმა Substack-ზე 15 000-ზე მეტი მოწონება და 400-ზე მეტი კომენტარი შეაგროვა, სადაც მკითხველები საკუთარ ისტორიებს ყვებოდნენ.