შვიდი წიგნი, რომელსაც ბლოგერი ხელის გაწვდენაზე ინახავს

2026 წლის 2 აგვისტოს ჩანაწერში ბლოგ blog.plover.com-ის ავტორი ხსნის, რატომ უჭირავს ხელის გაწვდენაზე ზუსტად შვიდი წიგნი: ეს არ არის ის ტომები, რომლებსაც ყველაზე ხშირად იშველიებს, არამედ ისინი, რომელთა გავლენაც წერის დროს ყველაზე მეტად სურს.

როჟეს თეზაურუსი — საწყობი, არა სინონიმების სია

ყველაზე ხშირად ავტორი Harper and Row-ის როჟეს თეზაურუსს იშველიებს — მეოთხე გამოცემას, რომლის ფორზაცზე 1989 წელია აღნიშნული. მერვე გამოცემა გვერდით დაიდო და დიდხანს ადარებდა, მაგრამ დაასკვნა, რომ მასში მეტი მასალაა, თუმცა არა ის, რაც მას სჭირდება; გარდა ამისა, ძალიან სქელია. ავტორის აზრით, თეზაურუსი ფართოდ არასწორად გაგებული წიგნია: სიტყვა ნიშნავს „საწყობს“ ან „საგანძურს“, და მისი დანიშნულება არა ჩვეულებრივი სიტყვების უფრო შთამბეჭდავით ჩანაცვლებაა, არამედ საკუთარი აზრის დახვეწა. როჟეს იდეა, ისევე როგორც მანამდე ჯონ უილკინსის, იყო სამყაროს ათას დანაყოფად იერარქიულად დაყოფა — დროის განყოფილება მოიცავს პრიორიტეტულობას, მომდევნო დროს, ერთდროულობას, წარსულს, აწმყოსა და მომავალს. იქ „ensue“, „aftermath“ და „subsequent“ გვხვდება — არა სინონიმები, არამედ დაკავშირებული ასპექტები; ხოლო თუ სიტყვა არ ახსოვს, „coexisting“-ის ძებნა „contemporaneous“-მდე მიიყვანს. ეს ყველაფერი მხოლოდ მათ ეხმარება, ვინც სიტყვების მნიშვნელობები იცის.

თომას ბრაუნი და ბოკაჩო

მეორე ტომია სერ თომას ბრაუნის პროზის ანთოლოგია. ბლოგზე ინგლისური ბაროკოს ავტორები ხშირად ჩნდებიან, ბრაუნი კი ხორხე ლუის ბორხესის საყვარელი ავტორიც იყო. მისი საყვარელი წიგნია „Pseudodoxia Epidemica“ (1646) — კრებული იმისა, რასაც იმ დროს ხალხი სჯეროდა და რასაც ბრაუნი სავარაუდოდ მცდარად თვლიდა: მართლა ჭამდა იოანე ნათლისმცემელი კალიებს; აქვთ თუ არა ლოკოკინებს თვალები რქებზე — აქ ბრაუნი ერთ-ერთ იშვიათ შემთხვევაში შეცდა და გვიან გამოცემაში აზრი შეიცვალა. მესამე წიგნია ბოკაჩოს „დეკამერონი“: 1348 წელი, შავი ჭირის დრო, ათი ახალგაზრდა ქალაქიდან სოფელში გადადის და ათი დღის განმავლობაში ყოველდღე თემაზე მოთხრობებს ჰყვება. ავტორს კორმაკ ო კუილინანინის თარგმანი აქვს; უმხიარულესი ისტორია მონასტრის წინამძღვრისაა, რომელიც ღამით სანახევროდ გამოდის და ჩაცმის ჩქარობაში საკუთარი საყვარლის შარვალს თავზე ირგებს.

ლოგიკა და სურათები

თაროზე დგას ვან ჰეიენოორტის მიერ შედგენილი „From Frege to Gödel“ — ფრეგეს „Begriffsschrift“-იდან რასელის წერილამდე, რომლითაც მან ფრეგეს საფუძვლების თეორიის უკმარისობა აჩვენა. კრებულშია პეანოს რიცხვების აღწერა, ცერმელოს თეორემის დამტკიცება და აკერმანის ფუნქცია. მეორე ტომია იოჰანეს კომენიუსის „Orbis Sensualium Pictus“ — პირველი ილუსტრირებული საბავშვო წიგნი, რომელიც 1658 წელს გამოვიდა და მეორე წელსვე ითარგმნა ინგლისურად, შემდეგ კი ფრანგულად და იტალიურად. გვერდებზე ნახატის ელემენტები ნომრებითაა აღნიშნული, გვერდით კი ლათინური ტექსტია, რომ მკითხველმა სამყაროსთან ერთად ენაც ისწავლოს.

ორი ტომი და ცარიელი ადგილი

თაროზე დგას ბიბლია ახალი საერთაშორისო გამოცემით (NIV) დიდი შრიფტით — ავტორის თქმით, ბიბლიის ცოდნის გარეშე XXI საუკუნის ამერიკის გაგება შეუძლებელია. მეშვიდე წიგნია დიუკ დე ბერის „Belles Heures“ — საათების წიგნი; მისი ერთი გვერდის ანაბეჭდი ავტორმა თინეიჯერობისას მეტროპოლიტენ მუზეუმში იყიდა, ორმოცი წელი თან დაატარა და ახლა სახლში ჩამოკიდებული აქვს. მერვე გამოცემის გამოტანამ თაროზე ადგილი გაათავისუფლა, მაგრამ მერვე წიგნი ჯერჯერობით არ გამოჩენილა.