როდის გახდა Google ასე უცნაური? ბლოგერის ესე AI-ის პასუხებზე

დეველოპერი და ავტორი სანჩო Bear Blog-ზე გამოქვეყნებულ ესეში აღწერს ჩვეულებრივ ძიებას, რომელმაც იმდენად დააბნია, რომ ამ თემაზე წერა გადაწყვიტა. მას რამდენიმე ძველი ბმული სჭირდებოდა, საძიებო სისტემამ კი, მისივე სიტყვებით, „ემპათიური ციფრული მეგობარი“ შესთავაზა.

ძველი მემის ძიება

მოთხოვნა შეგნებულად ვიწრო იყო. Philadelphia 76ers-მა კალათბურთელი დარიო შარიჩი 2014 წელს დაიმატა, როცა ის პროფესიონალურად თამაშობდა თურქეთში და ამბობდა, რომ კონტრაქტს იქ დაასრულებდა, აშშ-ში კი მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ გადავიდოდა. გულშემატკივრებმა ეს ლოდინი ხუმრობად აქციეს: „ის არასდროს ჩამოვა“ გუნდის ნაწილისთვის თავისებური პაროლი გახდა. ბოლო NBA-ის სტატიაში შარიჩის სახელის დანახვის შემდეგ სანჩომ Google-ში ჩაწერა „hes never coming over dario“ და 2010-იანი წლების სასაცილო პოსტების პოვნას აპირებდა.

ორი შედეგი ელოდა: ან არაფერი, თუ ფრაზა არასწორად დაამახსოვრდა, ან იმ დროის ძველი ტვიტები და Reddit-ის განხილვები.

რა პასუხი აირჩია Google-მა

სამაგიეროდ, Google-მა AI Overview აჩვენა. სანჩო აღნიშნავს, რომ ასეთ შეჯამებებს ძირითადად შეჩვეულია და ზოგჯერ სასარგებლოც მიაჩნია, თუმცა ამ ერთმა მისი მოთხოვნა ურთიერთობის პრობლემად წაიკითხა. მისი აღწერით, შეჯამებამ ჩათვალა, რომ მას დარიოს სახელის მქონე მამაკაცმა უპასუხა უარით, და ნუგეშით გამოეხმაურა, თითქოს მეგობარს განშორების შემდეგ ამშვიდებდა, ნაცვლად იმისა, რომ მოთხოვნილი მასალა მიეთითებინა. შეჯამების გაშლამ პასუხი მხოლოდ გაახანგრძლივა.

შედეგები იქ იყო, ოღონდ ქვემოთ

ის შედეგები, რასაც სანჩო ეძებდა, არ გამქრალა. იმ AI Overview-იდან, რომელსაც თავად „AI-ის ნაგავს“ უწოდებს, რამდენიმე ასეული პიქსელით ქვემოთ Google-მა ზუსტად ის ძველი მასალა ჩამოთვალა. სწორედ ეს დეტალია მისი არგუმენტის საფუძველი: ინდექსი კვლავ მუშაობდა, უბრალოდ გვერდის ქვედა ნაწილში აღმოჩნდა.

საძიებო სისტემა, რომელსაც მეგობრობა სურს

ესეში ავტორი კითხულობს, რომელ სამყაროშია Google-ის საქმე მომხმარებლის ნუგეშისცემა და არა მისთვის სასურველის პოვნა, და როგორ ემსახურება მაამებელი პასუხი კომპანიის მისიას: „მსოფლიოს ინფორმაციის მოწესრიგება და მისი საყოველთაოდ ხელმისაწვდომი და სასარგებლო გახდომა“. ის აღიარებს, რომ Gemini-ის მსგავსი ჩატი ასეთი ქცევისთვის მისაღები ადგილი იქნებოდა, საძიებო სისტემა კი არა. ამასთან, ის კითხულობს, მართლა უნდა იმყოფებოდეს ადამიანი კომპიუტერთან მუდმივ პარასოციალურ დიალოგში და იყო თუ არა ძიების ნაწილი თავიდანვე ნორმალური, სანამ LLM-ები გამოჩნდებოდნენ. როგორ უნდა შეხვდეს ამ ყველაფერს, ავტორმა არ იცის, და ტექსტს Google-ის ხარჯზე ხუმრობით ამთავრებს.