New York Fed: ABD'de emeğin gelirden aldığı pay savaş sonrası en düşük seviyede

ABD'de çalışanlara ücret ve maaş olarak ödenen gelirin payı, savaş sonrası dönemin en düşük seviyesinde. New York Fed ekonomistleri Richard Audoly, Miles Guerin, Srinidhi Narayanan ve Rachel Schuh, 24 Haziran 2026'da yayımlanan Liberty Street Economics yazısında emek payının pandemi öncesi düzeyin 1,6 puan altına düştüğünü bildiriyor.

Üretimin kime gittiğinin ölçüsü

Emek payı, ekonomik üretimin sermaye yerine çalışanlara ödenen bölümünü ölçüyor; bu da onu ücret artışı için kullanışlı bir ölçüt yapıyor: pay düştüğünde verimlilik, fiyatlar ya da her ikisi birden ücretlerden hızlı artıyor. Savaş sonrası dönemin büyük bölümünde pay yüzde 63 civarında seyretti. 2000'lerin başından itibaren kalıcı bir düşüş başladı; küresel finans krizinde düşüş özellikle sertti. 2010'larda istikrar kazandıktan sonra pandemi sonrasında yeniden geriledi.

2000 öncesi örüntüye daha yakın

Geçmiş resesyonlar çevresinde emek payının izini süren yazarlar, COVID sonrası seyrin 2000 öncesi döngülere benzediğini buluyor: keskin bir artış, ölçülü bir düşüş ve ardından yataylaşma. Buna karşılık dot-com resesyonu ve finans krizi sonrasında toparlanma aşamasındaki düşüş daha dikti ve emek payı anlamlı biçimde toparlanmadı. Yazarlara göre, önceki döngüler esas alınırsa emek payının yeniden yükselmesi için daha uzun bir genişleme dönemi gerekecek.

Yeniden dağılım itici güç değildi

Sektörler emek yoğunluğu bakımından farklılaştığı için — sağlık ve eğitim çalışanların zamanına ve uzmanlığına daha çok dayanırken imalat ve tarım makinelere daha çok dayanıyor — üretimin sektörler arasında kayması toplam emek payını düşürebilirdi. Yazarlar sektörel üretim paylarından bir yeniden dağılım endeksi kuruyor ve pandeminin başında yeniden dağılımın sıçramasına karşın sonrasında azalıp düşük bir düzeyde dengelendiğini, önceki resesyonlarda ise daha kalıcı ve artan bir seyir izlediğini buluyor.

Nakit dışı yan hakları kapsamayan bordro payının shift-share ayrıştırması da aynı yönü gösteriyor. En son üç resesyon döneminde — 1999–2004, 2007–2012 ve 2019–2024 — toplam bordro payındaki düşüş tamamen sektör içi değişimlerden kaynaklandı; üretimin sektörler arasında kaymasının katkısı ise ya hiç ya da çok az oldu. Yazarlar, pandemi sonrası düşüşün önceki resesyonlarla aynı döngüsel örüntüleri ve aynı sektör içi güçleri izlediği sonucuna varıyor.