Վուհանի դատարանը AI-ով արտադրության ծախսերը ներառեց հեղինակային վնասի հաշվարկում

Չինաստանի Վուհան քաղաքի դատարանը հեղինակային իրավունքի խախտման գործով առաջին անգամ վնասի հաշվարկում ներառեց AI-ով բովանդակություն ստեղծելու ծախսերը՝ թոքենների սպառումը և AI գործիքների լիցենզիայի վճարները։ Գործը վերաբերում է AI-ով ստեղծված կարճ դրամային, գրում է National Law Review-ը։

Ինչ որոշեց դատարանը

Հրատարակության տվյալներով՝ ընկերությունը 2026 թվականի սկզբին AI գործիքներով ստեղծեց մեկժամյա կարճ դրամա և հրապարակեց այն WeChat-ի նման հարթակներում։ Մեկ օր անց մեկ այլ ընկերություն պատճենեց աշխատանքը, նոր վերնագիր տվեց և իր գովազդը տեղադրեց դրա մեջ։

Դատարանը դրաման ճանաչեց որպես պահպանվող աուդիովիզուալ ստեղծագործություն։ Պատճառը այն էր, որ առաջին ընկերության աշխատակիցներն ամեն փուլում ընդունել են իրենց իսկ ստեղծագործական որոշումները՝ գրել են սցենարը, կազմել prompt-երը, AI-ի արդյունքներից ընտրել լավագույնները և ինքնուրույն արել վերջնական մոնտաժը։ Դատարանի գնահատմամբ՝ AI-ը միայն գործիք էր։

Նոր գործոն հին չափանիշների կողքին

Աշխատանքի տևողության, տարածման ծավալի և խախտման տևողության նման ավանդական չափանիշների հետ մեկտեղ դատարանը հաշվի առավ նաև, թե որքան արժեց նյութի սկզբնական արտադրությունը։ Թոքենների ծախսը և օգտագործված AI գործիքների լիցենզիաները դարձան վնասի վերլուծության մաս։ Ըստ հրատարակության՝ սա առաջին նման դեպքն է։

Հայցվորին շնորհվեց 20 000 յուան՝ մոտ 2900 դոլար։

Ինչու է դա կարևոր

Որոշումը հենվում է Չինաստանի նախկին պրակտիկայի վրա։ Դեռ 2023 թվականին Պեկինի դատարանը հեղինակային պաշտպանություն տվեց AI-ով ստեղծված պատկերին և ճանապարհ բացեց նման հայցերի համար։ Վուհանի գործն ավելի հեռու է գնում․ արտադրական ծախսերը ճանաչվեց որպես փոխհատուցման տարր, ինչը AI-ով աշխատող ստուդիաներին հնարավորություն է տալիս հաշվառել այն ծախսերը, որոնք դասական հաշվարկները չէին նախատեսում։

Դատարանը նաև խորհուրդ տվեց հեղինակներին պահել գործընթացի գրառումները՝ սցենարները, prompt-երի սևագրերը և նախագծի ֆայլերը։ Հենց այդպիսի փաստաթղթերն են տարբերում ստեղծագործությունը մաքուր մեքենայական արտադրությունից։