Deno Desktop-ը Deno նախագծերը դարձնում է ինքնուրույն աշխատասեղանային հավելվածներ

Deno-ն ներկայացրել է deno desktop հրամանը, որը Deno նախագիծը՝ մեկ TypeScript ֆայլից մինչև Next.js հավելված, վերածում է ինքնուրույն աշխատասեղանային ծրագրի։ Արդյունքը տարածման ենթակա բինար ֆայլ է, որը նախագծի կոդը, Deno-ի աշխատանքային միջավայրը և վեբ-ռենդերինգի շարժիչը միավորում է մեկ փաթեթում՝ յուրաքանչյուր հարթակի համար։ Հնարավորությունը հասանելի է Deno 2.9.0-ից սկսած։

Ընդդեմ Electron-ի և Tauri-ի

Փաստաթղթերը գործիքը ներկայացնում են որպես պատասխան գոյություն ունեցող վեբ-ստեկերի՝ Electron-ի, Tauri-ի և Electrobun-ի փոխզիջումներին. մեծ բինարներ, հարթակների թերի աջակցություն, JavaScript էկոհամակարգի սահմանափակ հասանելիություն, ներկառուցված թարմացման մեխանիզմի բացակայություն և ֆրեյմվորքերի հետ ինտեգրման բացակայություն։ Deno-ի պատասխանը կոնկրետ է. լռելյայն WebView բեքենդը օգտագործում է օպերացիոն համակարգի սեփական վեբ-դիտիչը՝ բինարները փոքր պահելու համար, իսկ npm էկոհամակարգն ամբողջությամբ հասանելի է Node-ի հետ համատեղելիության շերտի միջոցով։ Նրանք, ում անհրաժեշտ է նույնական ռենդերինգ macOS-ում, Windows-ում և Linux-ում, կարող են ընտրել CEF-ի վրա հիմնված ներկառուցված Chromium բեքենդը։

Ֆրեյմվորքերի ճանաչում և գործընթացի ներսի կապեր

Next.js, Astro, Fresh, Remix, React Router, Nuxt, SvelteKit, SolidStart, TanStack Start կամ Vite SSR նախագծի վրա ուղղելիս հրամանը release ռեժիմում գործարկում է արտադրական սերվերը, իսկ --hmr-ի դեպքում՝ թեժ վերաբեռնմամբ զարգացման սերվերը. ֆրեյմվորքերի մեծ մասը հատուկ ադապտեր չի պահանջում։ Բեքենդի և ինտերֆեյսի միջև հաղորդակցությունն անցնում է գործընթացի ներսի ալիքներով, ոչ թե սոքեթային IPC-ով. արժեքները դեռ կոդավորվում են անցման սահմանին, սակայն Deno-ի կոդի և վեբ-դիտիչի միջև միջգործընթացային շրջանառություն չկա։ Մեկ մեքենայից կարելի է կառուցել macOS-ի, Windows-ի և Linux-ի համար, իսկ բեքենդները ներբեռնվում են ըստ անհրաժեշտության, ոչ թե կոմպիլվում տեղում։

Թարմացումներ և ամբողջական օրինակ

Ինքնաթարմացումը ներկառուցված է. բավական է հրապարակել մեկ latest.json մանիֆեստ և bsdiff կարկատաններ, իսկ միջավայրը պարբերաբար ստուգում, կիրառում և գործարկման ձախողման դեպքում ինքնաշխատ վերադառնում է նախորդ տարբերակին։ Նվազագույն հավելվածը մեկ ֆայլ է, որը կանչում է Deno.serve(). կոմպիլված բինարը բացում է պատուհան՝ ուղղված այդ տեղական HTTP սերվերին, իսկ Deno-ն ինքն է կապվում այն հասցեին, ուր անցնում է վեբ-դիտիչը, ուստի պորտ կամ հոսթ անուն նշել պետք չէ։ Որպես ամբողջական օրինակ փաստաթղթերը նշում են denidian-ը՝ Obsidian-ի ոճի նշումների հավելված Markdown ֆայլերով, վիքի-հղումներով և գրաֆի տեսքով, որը ներառում է պատուհանների կառավարում Deno.BrowserWindow-ի միջոցով, հավելվածի մենյուներ, --hmr-ով աշխատանք և փաթեթավորում տարածման համար։

Փաստաթղթերը նաև նկարագրում են կարգավորումը deno.json-ի desktop բլոկով, CEF, webview և raw բեքենդները, HTTP սպասարկումը, ֆրեյմվորքերի պահանջները, պատուհանի կենսացիկլը և իրադարձությունները, WebGPU ռենդերինգը, բայնդինգները, մենյուները, tray-ի և dock-ի ինտեգրումը, բնիկ երկխոսություններն ու ծանուցումները, DevTools-ը, սխալների հաշվետվությունը, խաչաձև կոմպիլյացիան և տեղադրիչները։