Poul-Henning Kamp-ի վերջին սյունակը զգուշացնում է բաց կոդի ապագայի մասին

Սյունակ, որ երկու տասնամյակ գոյատևեց

FreeBSD-ի վաղեմի մշակող և Varnish HTTP քեշի հեղինակ Poul-Henning Kamp-ը հրապարակել է ACM Queue-ում իր “Bikeshed” սյունակի վերջին մասը։ Սյունակը սկսվել է գրեթե 20 տարի առաջ՝ մեկ պատահական հարցից հետո, գրում է նա։ Վերջին նյութը կրում է “Please make my predictions come out wrong” ենթավերնագիրը։

Կոդի ստուգում LLM-ով. օգտակար, բայց ոչ հեղափոխություն

Kamp-ը թերահավատորեն է վերաբերվում LLM-ի աջակցությամբ կոդի ստուգման ներկա ալիքին։ Նա նկարագրում է օրինաչափություն, որը տեսել է իր փորձած յուրաքանչյուր կոդի որակի գործիքի հետ՝ 1984 թվականին կարդացած lint-ից մինչև Clang-ի ստատիկ վերլուծություն. երկու օր տպավորիչ գտածոներ, հաջորդ օրերին մի քանի իրական սխալ, իսկ երկրորդ շաբաթվա ընթացքում՝ ոչինչ։ Այդ հիմքով նա կասկածում է, որ “LLM գործիքներով հայտնաբերված ամենավատ սխալների” ցանկի կեսից ավելին արդեն հրապարակված է։

Մոդելները նա համեմատում է շախմատային ծրագրերի հետ, որոնք ավելի լայն ու խորն են փնտրում, քան մարդու ուղեղը, և դա իրական շահ է համարում անվտանգության աշխատանքի համար։ Բաց է մնում տնտեսական հարցը. ուսուցման ծախսերը կանխավճարով են, իսկ ստացված կշիռները պետք է միլիոնավոր անգամ վաճառվեն՝ շահույթ ստանալու համար։ Կինոարդյունաբերությունը թաքնվում է հեղինակային իրավունքի պաշտպանության հետևում, իսկ LLM մշակողները դատական գործերում վկայակոչում են “արդար օգտագործումը”, ուստի պարզ չէ, թե ով կմարզի մոդելների հաջորդ սերունդը պղպջակի պայթելուց հետո։

Տարիքի ստուգում և հաշվետվողականության խնդիրը

Սյունակի երկրորդ կեսն ավելի հոռետեսական է։ Kamp-ի կարծիքով՝ պարտադիր տարիքի ստուգումը կպահանջի կրիպտոգրաֆիկորեն հաստատված ծրագրային ամբողջականություն. ինչ-որ մեկը պետք է ստորագրի, որ օպերացիոն համակարգին կարելի է վստահել, և ոչ ոք դա չի անի, եթե օգտատերը կարող է փոխել կոդը և նորից կոմպիլյացնել այն։ Հավանական արդյունքը, գրում է նա, “պարսպապատ այգու” հավելվածների խանութի մոդելն է, որտեղ համացանցում զննարկելու համար անհրաժեշտ իրավական հավաստագրերը կարող են տրամադրել միայն հաստատված միջուկները, իսկ բրաուզերի ավազարկղից դուրս կարող են աշխատել միայն չփոփոխված, հաստատված ծրագրերը։

Խնդրի մի մասը, նրա կարծիքով, գալիս է գաղտնագրումից. Snowden-ի բացահայտումներից հետո ոլորտը գաղտնագրեց ամեն ինչ, և այժմ պետությունները դուրս են գալիս այն անկյունից, ուր իրենք էին մղվել։ Նմանատիպ ազդեցություն ունի Եվրոպայի թվային ինքնիշխանության ձգտումը. Google-ի, Apple-ի, Microsoft-ի կամ Meta-ի եվրոպական այլընտրանք չկա, իսկ բաց կոդի լիցենզիաները, նրա բառերով, պարունակում են “մի՛ մեղադրիր ինձ” կետը, ուստի կառավարություններին անհրաժեշտ են հաշվետու կողմեր։ ԵՄ բացառությունները բաց կոդի համար, մասնավորապես Կիբեռկայունության ակտում, ավարտվում են հենց որ նախագիծը շահույթ է սկսում բերել։

Մենթեյներները և դարաշրջանի ավարտը

Kamp-ը կանխատեսում է, որ “ցմահ բարի բռնապետի” մոդելը, որին ինքն էլ է պատկանում, կվերանա։ Նշանակալի բաց կոդի նախագծերը, նրա կանխատեսմամբ, կկառավարեն ստյուարդի կամ ընկերության կողմից նշանակված կոմիտեները, քանի որ քչերը կստանձնեն անվճար մենթեյների աշխատանքը, մինչ ուրիշները շահույթ են ստանում դրանից։ FOSS-ից, ինչպես ինքն է ճանաչում, կմնա միայն ելակետային կոդը կարդալու հնարավորությունը, և գուցե՝ կոմպիլյացնելու, եթե ոչինչ չփոփոխես։ Սյունակն ավարտում է պատմությամբ, թե ինչպես օգնեց ընկերոջը Ubuntu տեղադրել նոր նոթբուքի վրա, և խոստովանում, որ ատում է, թե որքան էր դա նման ապագային։