Հոգնել եմ արհեստական բանականության հետ խոսելուց. երեք դեպք

2026 թվականի մայիսի 22-ին Orchid Files բլոգում հրապարակված էսսեն պարզ փաստարկ է առաջ քաշում. հեղինակը հոգնել է արհեստական բանականության հետ խոսելուց, իսկ ավելի շատ՝ նրանցից, ովքեր AI-ի պատասխանները փոխանցում են որպես իրենցը։

Երեք դեպք

Առաջինը վնասակար կոդի մասին էր։ Հեղինակը GitHub-ում գտել էր վնասակար ծրագրեր տարածող պահոցներ և AI գործիքից հարցրել էր, թե ինչ անել, սակայն օգտակար պատասխան չէր ստացել։ Այդ պատճառով GitHub-ում քննարկում բացեց։ Ինչ-որ մեկը պատասխանեց, և պատասխանը հենց այն տեքստն էր, որ արտադրել էր AI-ը։ Նա նշեց դա, և մեկնաբանությունը ջնջվեց։ Հետո պատասխանեց ևս մեկ մարդ՝ կրկին նույն AI պատասխանով։

Երկրորդ դեպքը աշխատավայրում էր։ Ընկերությունում որպես ծրագրավորող աշխատելիս նա բիզնեսի տիրոջը հարցրեց բիզնես առաջադրանքի մասին։ Վերջինս ուղարկեց ChatGPT-ի պատասխանի սքրինշոթ։ Հեղինակը պատասխանեց, որ դա իր հարցին որևէ առնչություն չունի և այնտեղ ամեն ինչ սխալ է։ Մեկ րոպե անց տերը ուղարկեց ևս մեկ ChatGPT սքրինշոթ։ Նա նույնիսկ չէր կարդացել AI-ի պատասխանը. պարզապես սքրինշոթ էր արել ու փոխանցել։

Երրորդ դեպքը Reddit-ում հեղինակի գրառումներից մեկի շուրջ ծավալված զրույցն էր։ Նա պատասխանեց, զրուցակիցը կրկին գրեց, նա նորից պատասխանեց, և մի քանի հաղորդագրությունից հետո հասկացավ, որ խոսում է AI գործակալի հետ։

Ինչ է ցույց տալիս այս օրինաչափությունը

Ընդհանուրը գործիքների անօգտակարությունը չէ։ Խնդիրն այն է, որ պատասխանը գալիս է նախքան որևէ մեկը հասկացել է հարցը։ GitHub-ի դեպքում արտադրված տեքստը դուրս մղեց անվտանգության խնդրի իրական քննարկումը, աշխատավայրում սքրինշոթը փոխարինեց ընթերցելուն, իսկ Reddit-ում մարդ ընդհանրապես չկար։ Ամեն անգամ բաց է թողնվում այն մարդկային քայլը, որը պատասխանին իմաստ է տալիս՝ դրա ստուգումը խնդրի հետ։

Հեղինակի եզրակացությունը

Նա գրում է, որ ուզում է խոսել իրական մարդկանց հետ։ Սակայն նույնիսկ այդ դեպքում նրա հարցերը փոխանցվում են AI-ին, և հետ է գալիս AI-ի պատասխանը։ Էսսեն այսպես ավարտվում է՝ առանց խորհուրդների կամ լուծման, և դա էսսեի միտքն է. կորչում է հենց իրական զրույցի շփումը։