Թրիսթան Բաքմասթեր․ պայթման երեք արդյունք և վեճ OpenAI-ի հետ

Երեք արդյունք, մեկը դեռ չհրապարակված

Նյու Յորքի համալսարանի Կուրանտի ինստիտուտի մաթեմատիկոս Թրիսթան Բաքմասթերը հրապարակել է հայտարարություն Լևենտ Ալպյոգեի հետ ստացած երեք արդյունքների մասին՝ վերջավոր ժամանակում պայթում հարթ արտաքին ուժի պայմաններում չսեղմվող ծակոտկեն միջավայրի, Բուսինեսկի և եռաչափ Էյլերի հավասարումների համար։ Չորրորդ արդյունքը՝ պայթումը հիպո-դիսիպատիվ Նավիե–Ստոքսի հավասարման համար, չի հրապարակվի, մինչև չավարտվի Lean-ով ստուգումը։

Բաքմասթերը շեշտում է, որ ծրագիրը իրենցը չէ և այն լեզվական մոդելը չի առաջարկել։ Գաղափարը պատկանում է Դիեգո Կորդոբային և Լուիս Մարտինես-Սորոային, որոնք տարիներ շարունակ ուսումնասիրում են հարկադրված պայթումները. Բաքմասթերն ու Ալպյոգեն լեզվական մոդելների մեծ օգնությամբ նրանց կոպիտ ուժի արդյունքը հասցրին հարթ ուժի և Էյլերի հավասարումների։

Օգոստոսի 15-ը և մոդելների դերը

Տարվա մեծ մասում առաջընթացը դանդաղ էր. շրջադարձը եղավ օգոստոսի 15-ին, երբ ստացան պայթման արդյունքները Բուսինեսկի և Էյլերի համար։ Բաքմասթերի խոսքերով՝ առաջին մոդելային ապացույցը ամենասարսափելին էր, որ երբևէ կարդացել է. օգոստոսի 22-ին այն ստուգվեց Lean-ում։ Օգտագործել են Anthropic-ի Claude-ը և OpenAI-ի Codex-ը, հատկապես GPT-5.6 Sol-ը և վերջերս՝ Astra-ն. վերջինը միայն տեքստեր գրելու և փաստարկները ստուգելու համար էր։

Բաքմասթերը բացահայտ դժգոհ է շարադրանքից. Բուսինեսկի և Էյլերի նյութերը շատ ավելի նման են այն բանին, ինչ մոդելներն արտադրում են մարդու ղեկավարությամբ, քան մարդու գրած հոդվածին, իսկ Էյլերի տեքստը կարելի է բնութագրել միայն որպես «AI-ի աղբ»։ Նա ներողություն է խնդրում և ասում, որ իր կարծիքով Լուիս Մարտինես-Սորոան արժանի է Ֆիլդսի մեդալի։

Վեճը OpenAI-ի հետ

Սեպտեմբերի 3-ին, երբ լուրեր տարածվեցին, թե Anthropic-ը լուծել է կարևոր բաց խնդիր, Բաքմասթերը նամակ գրեց OpenAI-ի անվանի մաթեմատիկոսներից մեկին։ Հետագայում նրան ասացին, որ OpenAI-ի ներքին մոդելը ստեղծել է հարկադրված Նավիե–Ստոքսի հավասարումների պայթման ապացույց՝ «հարկադրված պայթման առկայությունը R3-ում և T3-ում», հարթ ֆունկցիայով, «c և d տարբերակները Ֆեֆերմանի ձևակերպման մեջ»։ Այդ մոտ 100 էջանոց ապացույցը նա չի տեսել։ «Հարկադրված» բառը, գրում է նա, կարմիր դրոշ էր. դա հենց այն ուղին է, որը բացել են Կորդոբան ու Մարտինես-Սորոան, և որն իրենք լուռ ընտրել էին։

Նրան ասացին, որ մոդելին պարզապես տրվել է խնդրի ձևակերպումը, սակայն պարզվեց, որ խնդրի վրա աշխատել է ամբողջ թիմ, որ ցուցադրված հուշումը գրվել է Codex-ով, և որ ծախսվել է հսկայական հաշվողական ռեսուրս։ Ի վերջո համաձայնվեցին, որ առաջին հուշումն ուղարկվել է վերջին օրերին՝ այն բանից հետո, երբ իրենց աշխատանքի մասին տեղեկությունը հասել է OpenAI։ Հարցին, թե արդյոք մոդելը մարզվել է իրենց Codex աշխատաշրջաններով, պատասխանեցին, որ մոդելը օգտվողի տվյալներ չի փնտրում. կրկին հարցնելուն պատասխան չստացավ։

Նրան երկու տարբերակ առաջարկեցին՝ OpenAI-ն իր արդյունքը հրապարակի Էյլերի արդյունքից հետո հաջորդ օրը, կամ Բաքմասթերը միայնակ գրի հոդվածը։ Նա մերժեց երկուսը. երբ ասաց, որ հրապարակայնորեն կխոսի, պատասխանը եղավ՝ «Ինչո՞ւ կործանես քո կարիերան»։ Նա չի տեսել ապացույցը և ոչ մեկին չի մեղադրում. եթե OpenAI-ի մոդելն իսկապես փակել է այդ բացը, դա ուշագրավ է, և դրա մասին պետք է բարձրաձայն ասել՝ պատմությունը պահպանելով։