«Plan mode» մահացել է. Nuanced-ի հեղինակը քննադատում է AI գործակալներում պլանավորումը

GitHub-ի նախկին ավագ ինժեներ Այման Նադիմը (Ayman Nadeem) նոր էսսեում պնդում է, որ AI-ով ծրագրավորման գործիքներում ներկառուցված «պլանավորման ռեժիմը» (plan mode) կորցրել է իր նշանակությունը։ Տեքստը հրապարակվել է 2026 թվականի սեպտեմբերի 24-ին և հիմնված է Nuanced-ի փորձի վրա՝ աշխատասեղանային AI հավելվածի, որը կառուցված էր հենց պլանավորման շուրջ։

Երկու նպատակ, որոնցից մեկը մարում է

Ըստ Նադիմի, պլանավորման ռեժիմը երկու գործ էր կատարում. գործակալին տալիս էր բավականաչափ ճշգրիտ հրահանգներ և մարդուն օգնում էր հասկանալ, թե ինչ է նա կառուցում։ Առաջին նպատակը կորցնում է իմաստը, քանի որ մոդելներն ավելի լավ են կողմնորոշվում կոդի բազայում և ողջամիտ ենթադրություններ անում։ Երկրորդը նախկինից ավելի կարևոր է, սակայն պլանի փաստաթուղթը դրա համար սխալ աբստրակցիա է։

Nuanced-ը կառուցված էր հենց այդ խնդրի վրա։ Մոդելը կարող է րոպեների ընթացքում հազարավոր տող կոդ գրել, ուստի սխալ ենթադրությունը հաստատվում է չաթի մակերեսի տակ մնացած ֆայլերում։

Ինչու մոտեցումը չարդարացավ

Նադիմը չորս պատճառ է նշում։ Նա պլանավորումը նույնացնում էր պլանի հետ։ Մոդելները շատ ավելի լավ սկսեցին հասկանալ մեծ կոդային բազաներ, ուստի առանձին հրահանգների կարիքը նվազեց։ Իսկ AI-ի գրած տեքստը ոչ ոք չի ցանկանում կարդալ։ Բացի այդ, պլանավորումն ու կառուցումն այնպես բաժանվեցին, որ գործընթացը դարձավ արհեստականորեն մասնատված։

Օգտատերերը զարմանալիորեն անտարբեր գտնվեցին ճշգրտման նկատմամբ, իսկ փաստաթղթերը ավելի շատ տեղեկություն էին տալիս՝ առանց ավելի մեծ պարզության։ Թիմը ճշգրտումը չեղարկելու փոխարեն ստեղծեց «Spec Tour», որը ընթերցողին տանում էր միայն կարևոր հատվածներով։ Աշխատանքային ընթացքը գծային էր՝ չաթ, ճշգրտման ստեղծում, վերանայում, հաստատում, ներդրում և կոդի ստուգում։ Օգտատերը ստիպված էր վաղաժամ ավարտել մտածելը, որպեսզի սկսեր կառուցել։

Սահմանը պլանավորման և կատարման միջև լուծարվում է

Նադիմը որպես օրինակ բերում է Codex-ը, որտեղ պլանավորումն ու կատարումը միաձուլվում են։ Հին ցիկլը (պլանավորիր, հաստատիր, կատարիր) իմաստ ուներ այն ժամանակ, երբ սխալ ուղղությունը թանկ էր նստում։ Գործակալները, որոնք կարող են ինքնուրույն գործել, ստուգել սեփական աշխատանքը և փոխել մոտեցումը, հնարավոր են դարձնում այլ ցիկլ՝ հասկացիր, գործիր, ստուգիր, պարզաբանիր, շտկիր, նորից գործիր։ Պլանավորումը շարունակվում է նաև այդ ցիկլի ներսում, պարզապես դրա համար այլևս պետք չէ «պլան» կոչվող փաստաթուղթ։

Հեղինակը քննադատում է նաև սեփական դիզայնը. արտադրանքում առանձին էին պլանավորման և կառուցման ռեժիմները, և օգտատերը ինքը պետք է որոշեր՝ արժանի է առաջադրանքը պլանավորման։ Ըստ Նադիմի, նման որոշումը AI-ն պետք է կայացնի արդեն իսկ իր տրամադրության տակ եղած կոնտեքստի հիման վրա։