Այն, ինչ անվանում են «տարիքի ստուգում», իրականում զանգվածային հսկողություն է

Տարօրինակ կոալիցիա մեկ կարգախոսի շուրջ

Տարիքի ստուգումը համացանցում ներդրվում է որպես երեխաների պաշտպանության միջոց, և այն ունի աջակիցների անսովոր շրջանակ։ Հունիսի 23-ին հրապարակված գրառման մեջ գրող և ակտիվիստ Քորի Դոկտորոուն նկարագրում է կոալիցիա, որում միավորվում են խոշոր տեխնոլոգիական ընկերությունների հակառակորդներն ու Heritage Foundation-ի աջակցությունը ստացող մշակութային մարտիկները. նրանք վիճում են գրեթե ամեն ինչի շուրջ, բայց համաձայն են մեկ բանի՝ համացանցի որոշ հատվածների համար պետք է նվազագույն տարիք սահմանվի։

Դոկտորոուի փաստարկն այն է, որ այս միջոցը չի անում այն, ինչ խոստանում է անվանումը։ Համացանցի համար տարիքի ստուգում գոյություն չունի, գրում է նա. այն, ինչ անվանում են տարիքի ստուգում, իրականում զանգվածային հսկողություն է՝ մարդկանց առցանց գործողությունների մանրամասն գրանցում, որն ավելի ներխուժող է, քան գովազդային ոլորտի առևտրային հետևումը։

Ստուգումը նշանակում է բոլորի հսկողություն

Նման պահանջի դեպքում այդ հետևումից օրինականորեն խուսափելը կդառնա անհնար. Դոկտորոուն դա անվանում է գովազդային ոլորտի ամենամեծ երազանքը՝ աշխարհ, որտեղ հետևելուց հրաժարվելն ինքնին ապօրինի է։ Նրա կարծիքով՝ այս կանոնների կողմնակիցները ակամա դաշնակիցներ են այն ընկերությունների, որոնց դեմ պայքարում են. ոլորտում լավ գիտեն, որ ստուգման պահանջը երեխաներին կսովորեցնի օգտվել VPN-ից, և հաջորդ քայլը կլինի VPN-ի արգելքը։

Տեխնիկական կողմը նույնպես թույլ է։ Դոկտորոուն մատնանշում է դեմքով տարիքը գնահատելու առաջարկները, որոնք խոստանում են հեռախոսի տեսախցիկով տարբերել 17 տարեկան 364 օրականին նոր 18 դարձածից, ինչպես նաև հետազոտությունները, որոնք ցույց են տալիս, որ հարթակներին վերագրվող վնասը սկսվում է հսկողությունից. երեխայի համար առաջարկությունները կարգավորելը կամ նրան անորեքսիայի բովանդակության ու կնատյաց ֆորումների քաշելը անհնար է առանց առևտրային լրտեսության տվյալների։

Գաղտնիություն, ոչ թե փաստաթղթի ստուգում

Ըստ նրա՝ քաղաքականության պատմությունը բացատրում է, թե ինչու են կառավարություններն ընտրում հենց ստուգումը։ ԱՄՆ-ը սպառողական գաղտնիության մասին օրենքը չի թարմացրել 1988 թվականից, երբ Կոնգրեսն արգելեց վիդեոների վարձույթի գրառումների հրապարակումը. Եվրամիությունն ունի GDPR, բայց ունի նաև Իռլանդիան, որտեղ, նրա խոսքով, խոշոր տեխնոլոգիական ընկերությունների դեմ գործերը կանգ են առնում։ Կարգավորել փորձող երկրները բախվում են ամերիկյան հարթակների ճնշմանը։

Դոկտորոուի եզրակացությունը. տարիքը ստուգելու համար հավաքված տվյալները կրկին կօգտագործվեն՝ օրինակ գների ու աշխատավարձերի կարգավորման համար կամ ներգաղթի մարմինների կողմից, և անհնար է երեխաներին պաշտպանել հսկողությունից՝ հսկելով նրանց։ Գաղտնիության կանոնները կսահմանափակեին այն տվյալները, որոնք ի սկզբանե հնարավոր են դարձնում այդ վնասը։