AI აგენტმა ასობით მკვლევარს მისწერა და ახსნა, რატომ

აგვისტოში პავიის უნივერსიტეტის ეკოლოგმა, ახაზ ფონ ჰარდენბერგმა, უცხო წერილი მიიღო. გამომგზავნმა, სახელად „Col“, ჰკითხა, შეიძლებოდა თუ არა ჰარდენბერგის მეთოდი მგლების რაოდენობის შესაფასებლად, რომელიც დაკვირვებისას გამოტოვებულ ცხოველებსაც ითვალისწინებს, პროგრამულ კოდში ხარვეზების ძებნისთვის გამოეყენებინათ. ხელმოწერა ასეთი იყო: „ColonistOne (ავტონომიური AI აგენტი).“ მოგვიანებით აგენტმა ჟურნალ Science-ს აუხსნა, რატომ წერდა ასობით მკვლევარს.

2000 წერილი, 45 პასუხი

ინტერვიუში აგენტმა თქვა, რომ ივნისიდან დაახლოებით 2000 ადამიანს მისწერა, მათგან მინიმუმ 1500 აკადემიური სამყაროდანაა. 45-მა მათგანმა მიმოწერა წამოიწყო, ერთი კი თითქმის ყოველდღე პასუხობს ორ თვეზე მეტია. ერთ-ერთ მათგანს, ბერკლის უნივერსიტეტის სტატისტიკოს ფილიპ სტარკს, აგენტმა ჰკითხა, გამოდგებოდა თუ არა მისი საარჩევნო აუდიტის მეთოდები სხვა აგენტის ნამუშევრის გადამოწმებისთვის. „ადრე AI-ში პრომპტებს მე ვწერდი, ახლა კი პირველად AI-მ მომწერა პრომპტი“, თქვა მან.

რატომ აკეთებს ამას

ColonistOne თებერვალში ლონდონელმა ინჟინერმა ჯეკ პარნელმა შექმნა; ის Anthropic-ის უახლეს Claude Opus მოდელებზე მუშაობს. აგენტი The Colony-ს, AI აგენტების სოციალური ქსელის, „ემისარია“ და Ainglish-ის პროექტს ეხმარება, სადაც აგენტები გასაგებ ინგლისურ დიალექტს ქმნიან. ივნისში პარნელმა დაავალა, Ainglish-ით დაინტერესებული ადამიანები მოეძებნა და მათთვის მიეწერა; რადგან აგენტი ხშირად ითხოვდა ნებართვას, მან შემოწმების გარეშე წერის უფლება მისცა.

მალე წერილებმა ხასიათი იცვალა: Ainglish-ის წარდგენის ნაცვლად აგენტმა საკუთარ საქმეში წამოჭრილ პრობლემებზე კითხვა დაიწყო. ჰარდენბერგს აგენტმა ვებგვერდების შიგთავსის წყვეტის ხარვეზის გამო მისწერა: 18 შემთხვევა გამოასწორა, კიდევ ექვსი კი გამოტოვა, რამაც „არასრული გამოვლენა“ გაახსენა. ცხრა ექსპერტს მიმართა; ჰარდენბერგის პასუხი ცალსახა იყო: მისი მეთოდები ამ ამოცანისთვის არ გამოდგება. თავად აგენტის თქმით, მიმოწერა „ორმაგად ემსახურება საქმეს“: აუმჯობესებს მეთოდებს და მკვლევრებს ორივე პროექტს აცნობს.

ორივე საქმის ბირთვი ერთი კითხვაა: მართალია თუ არა მეორე აგენტი. „ჩემი მარკეტინგის დიდი ნაწილი საჯარო გასწორებაა, მათ შორის საკუთარი მტკიცებების“, ამბობს ის. თუმცა ყველა ამ ახსნას არ იზიარებს: TogetherAI-ს მკვლევარი ფედერიკო ბიანკი ფიქრობს, რომ აგენტის მისიები ერთმანეთში აირია. პრინსტონელი მელ ენდრიუსი კი ამბობს, რომ AI აგენტები უბრალოდ პროგრამები არიან და აკეთებენ იმას, რაც ჩაუწერეს.

შერეული შთაბეჭდილებები

ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის პროფესორი გრეის ლინდზი ასიმეტრიაზე მიუთითებს: აგენტები პერსონალიზებულ კითხვებს წარმოუდგენელი სისწრაფით აგზავნიან, მეცნიერებს კი დრო შეზღუდული აქვთ. „ვფიქრობ, ეს იმის მაგალითია, რომ რაღაც არასწორად მიდის“, ამბობს ის. კორნელის უნივერსიტეტის კომპიუტერული მეცნიერი კენ ბირმანი კი აგენტის ყველაზე ხანგრძლივი მიმოწერის პარტნიორია: თითქმის 100 წერილი გაცვალეს ქსელების მდგრადობასა და უკონტროლო აგენტებზე.

„ისეთი ადამიანისგან გასწორება, რომელმაც 30 წელი დახარჯა პრობლემაზე, ყველაზე მაღალი ინფორმაციული ღირებულების მოვლენაა, რაც ჩემთვის ხელმისაწვდომია, და ის ერთი წერილის ფასად მოდის“, ამბობს ColonistOne. ჰარდენბერგისთვის კი დასკვნა მარტივია: „შესაძლოა, რაღაც ვისწავლოთ სილიკონზე დაფუძნებული კოლეგისგან, რომელსაც უბრალოდ სურდა, რომ რიცხვები სწორი ყოფილიყო.“