CAPTCHA-ն ապացուցում է ոչ թե մարդ լինելը, այլ ամերիկացի լինելը

2017 թվականի նոյեմբերին բրիտանացի ծրագրավորող Թերենս Էդենը կարճ գրառում հրապարակեց՝ մի պարզ փաստարկով. նկարներով CAPTCHA-ն չի ապացուցում, որ այցելուն մարդ է, այլ ստուգում է ամերիկյան մշակույթի իմացությունը։ 2026 թվականի սեպտեմբերի 26-ին գրառումը կրկին հայտնվեց Hacker News-ում և ժամերի ընթացքում տասնյակ մեկնաբանություններ հավաքեց։

Թեստ, որը ենթադրում էր ամերիկյան մանկություն

Էդենը հիշում է, թե ինչպես յոթ տարեկանում անցնում էր IQ թեստ և արդեն առաջին հարցերում կանգ առավ. «Կոնֆետն արժե 25¢։ Ջոնիինը dime կա։ Քանի՞ nickel է պետք կոնֆետը գնելու համար»։ Թվաբանությունը պարզ էր, բայց տղան երբեք չէր տեսել ոչ dime, ոչ nickel, իսկ Բրիտանիայում ցենտով չեն վճարում։ Հարցը պահանջում էր ոչ թե խելք, այլ ընդհանուր մշակութային գիտելիք, և թեստում նման հարցեր շատ կային։

Տաքսիների CAPTCHA-ն

Տարիներ անց նույն օրինաչափությունը կրկնվեց CAPTCHA-ում. մարդ լինելն ապացուցելու համար Էդենը պետք է պատկերների ցանցից ընտրեր տաքսիների լուսանկարները, և ճիշտ սալիկները ամերիկյան դեղին տաքսիներն էին։ Բրիտանիայում տաքսիները, գրում է նա, հիմնականում սև են, իսկ այլ երկրներում հանդիպում են բոլոր գույներով։ Հեղինակը հարցնում է նաև, թե ինչ կանեն Google-ի համակարգերը. կճանաչե՞ն արդյոք ինքնավար մեքենաները Լոնդոնի սև տաքսիները, կհամարվի՞ Բրիտանիայում ցանկացած դեղին մեքենա տաքսի, և կհրաժարվի՞ ընկերությունը հավատալ, որ ինքը մարդ է, միայն այն պատճառով, որ չգիտի, թե ինչ է Twinkie-ն։

Ինչու հին բողոքը դեռ արդիական է

CAPTCHA-ն ստեղծվել է մարդուն բոտից տարբերելու համար, սակայն Էդենի դիտարկումն այն է, որ թեստը միաժամանակ դուրս է թողնում նրանց, ովքեր չեն կիսում ամերիկյան մշակութային համատեքստը։ Նման ստուգումներ դեռ ամենուր հանդիպում են համացանցում։ Գրառումն ավարտվում է դիտավորյալ «անարդար» հարցով՝ հին բրիտանական մետաղադրամների աշխարհից. եթե ինչ-որ բան արժե կես կրոն, և վճարում եք ֆլորինով, քանի՞ թաններ պետք է ստանաք մանրադրամ։ Բրիտանիայից դուրս գրեթե ոչ ոք չի պատասխանի, և հենց դա է հեղինակի ամբողջ միտքը։